Advertentie

de magie van de roadtrip

Je kent haar misschien van het debat rond plussize-modellen, maar Myla Dalbesio zou bekend moeten zijn van om haar kunst, niet vanwege haar lichaam.

door Anastasiia Fedorova
|
09 november 2015, 11:00am

sel-portrait after the beach, new york, 2012

Myla Dalbesio is vooral bekend als model, met name als het meisje van de Calvin Klein campagne uit 2014 dat het debat aanjoeg over de vraag of een vrouw met maat 42 gezien moet worden als plussize-model. Maar los van deze 'tussenmaatcontroverse' gaat het hard met haar kunst en fotografie.

Aan de muur in Myla's studio hangen twee van haar kunstwerken: zinnen geschreven in fonkelende kristallen. Op de ene staat "How is Your Body?" - een Boeddhistische groet en een herinnering om bij jezelf te checken hoe het gaat. De ander zegt "I'm Higher Than I've Ever Been" - geleend van een van haar favoriete hiphopnummers.

Het werk van Dalbesio vormt een commentaar op de hedendaagse manier waarop vrouwen de wereld zien. Haar werk gaat over de representatie van het vrouwelijk lichaam, seksualiteit en moderne vrouwelijkheid. Ze verkent ook de plussen en minnen van de huidige Amerikaanse samenleving: consumentisme, mystiek en ideeën over vrijheid. Het spirituele aspect van reizen, vooral van roadtrips, legt ze al jaren vast met haar compactcamera van Contax. We praatten met Myla over waar ze vandaag komt en wat haar inspireert, hedendaagse schoonheidsidealen, en in je eentje door de nacht reizen.

Tejon Ranch, California, 2012

Helge, Ibiza, 2011

Zelfportret, Ibiza, 2015

Waar groeide je op?
Ik kom uit Wisconsin, bij de Grote Meren in het noorden van de Verenigde Staten. Toen ik klein was wandelde ik vaak door de bossen met mijn zus. Ik heb een hechte band met de natuur. Er zijn bovendien veel sterke vrouwen in mijn familie en ik denk dat ik daardoor een feminist ben geworden.

Hoe kwam je terecht in de fotografie?
Mijn moeder was amateurfotografe en op de middelbare school begon ik fotografie ook leuk te vinden. Ik zat vaak in de donkere kamer. Ik had weinig vrienden, en tijdens de lunchpauze ging ik daar vaak in mijn eentje chillen. Na de middelbare school ben ik een tijdje gestopt met fotograferen, maar ik pakte het weer op toen ik als model begon. Een fotograaf waar ik mee werkte trok een oude Contax point-and-shootcamera uit de kast en gaf hem aan mij. Dat was te gek, zulke camera's zijn geweldig. En ze zijn ook best duur aangezien ze niet meer gemaakt worden.

Darla at home, 2015

Wat interesseert jou als fotografe?
Ik fotografeer nog steeds graag vrouwen. Ik heb iets met ze dat ik met mannen niet heb. Ik vind vrouwenlichamen prachtig, onstuitbaar, inspirerend. Ik werk nu in mijn studio aan een serie stillevens, geïnspireerd door Paul Outerbridge, die veel naaktfoto's en stillevens deed in de jaren twintig en dertig. In mijn project zitten traditionele dingen zoals fruit en bloemen, maar ook uitingen van hedendaagse vrouwelijkheid, zoals tampons, tepelklemmen en dildo's.

Komt je interesse voor de vrouwelijke vorm door je modellenwerk?
Ik denk het wel, want in de modellenwereld is het lichaam het middelpunt van alles. Daarnaast heeft het me enorm beïnvloed dat ik in de mode-industrie werk en geen gebruikelijke maat heb. Als ik met mijn maat 42 een casting binnenloop, en er zitten vooral meiden met maatje 34, dan voel ik dat - ook al kijken ze me niet raar aan. Het is er altijd, je komt er niet vanaf.

From Here to Eternity, Pennsylvania, 2011

Lola Smoking, New York, 2012

Are You Feeling It? Pennsylvania, 2012

Juliana, Paraitepuy, 2012

Vertel eens over je reisseries, Wasted on the Way en Saturn Returns…
Die twee series zijn een soort fotodagboeken. Wasted on the Way geeft mijn leven weer van toen ik tussen de 20 en de 25 jaar oud was. Het was de bedoeling dat Saturn Returns over mijn leven gaat tussen 27 en 30 jaar. De planeet Saturnus keert in die periode terug naar de plek waar hij stond toen je geboren werd, en dan pas zie je de dingen goed, dan pas snap je wie je bent en wat je wil in je leven. Een groot deel van Wasted on the Way schoot ik in Venezuela en tijdens roadtrips langs de oostkust van de VS. Delen ervan komen uit het zuiden en uit Pennsylvania. Een paar van de Saturn Returns foto's heb ik pasgeleden genomen tijdens roadtrips door Californië met mijn vriend.

Roadtrips horen bij de Amerikaanse cultuur. De roadtrip is een ultiem symbool van vrijheid. Is dat iets waar jij je in kunt vinden?

Ik heb zoveel roadtrips gedaan! Veel daarvan waren heen en weer tussen Wisconsin en New York. Ik was een jaar of negentien en ging alleen. Roadtrips met vrienden zijn tof, maar een lange autoreis in je eentje is echt bijzonder. Ik weet nog dat ik een keer midden in de nacht over het midden van de weg reed. Je voelt je alleen, want je bent de enige op de weg, maar je voelt dat je leeft, je voelt je vrij en sterk - het gevoel dat je overal heen kunt gaan.

Amanda and Fabi Smoking, Crasqui, 2011

Snow, 29 Palms, 2015

Lola, New York, 2012

@myladalbesio

Hier kun je meer van Myla Dalbesio's werk bekijken.

Credits


Tekst Anastasiia Fedorova
Fotografie Myla Dalbesio

Tagged:
MODEL
roadtrip
amerika
Feminisme
Myla Dalbesio