pryce lee is klaar met de betekenisloze beloftes van de regering

De nieuwe sociaalkritische collectie ‘Ceasefire’ van kunstenaar Pryce Lee opende 25 september in de Amsterdamse galerie The Garage.

door Robin Alper
|
25 september 2015, 2:05pm

Laura Andalou

In een idyllisch 17e-eeuws grachtenpand aan de Brouwersgracht is vanaf vandaag de rauwe collectie Ceasefire van beeldend kunstenaar Pryce Lee te bewonderen. Vanwege de huidige vluchtelingencrisis is deze collectie relevanter dan ooit tevoren. Ook al horen we dagelijkse verslaggeving vanuit oorlogsgebieden, Pryce Lee is van mening dat we vaak geen realistisch beeld hebben van de confrontatie met de dood. De Engelsman levert in dit nieuwe werk kritiek op regeringen wereldwijd en geeft daarbij het publiek de kans om zelf de somberheid, maar ook de schoonheid, die bij de dood komt kijken, onder ogen te zien. Wij spraken met Pryce over media, politiek, de dood en zijn voorliefde voor spiegels.

De naam van deze collectie is Ceasefire, oftewel 'wapenstilstand.' Slaat de collectie terug op hedendaagse gebeurtenissen in oorlogsgebieden?
Het woord 'wapenstilstand' wordt in mijn ogen te vaak gebruikt en heeft vandaag de dag niet echt meer betekenis, terwijl dat wel zou moeten. Je hoort het overal, maar het wordt nooit uitgevoerd, dus wat bedoelen ze ermee? Willen ze echt vrede, of gaan ze gewoon door met schieten? Dat is waar deze collectie over gaat.

Waarom voel je je zo aangetrokken tot onderwerpen zoals de dood?
Ik vind het fascinerend en interessant. Het is overal, altijd, iedere dag. Het is bizar hoe veel we dagelijks zien en horen over mensen die om het leven zijn gekomen, maar wat voor beeld hebben we daar nu eigenlijk bij? Mijn show in New York Single Shot ging over hoe je in de media heel vaak hoort dat iemand wordt vermoord door één schot, maar hoe ziet dat eruit? Bijna niemand weet dat. Ik wist het ook niet, dus probeerde ik het uit te beelden.

Een terugkerend medium in je werk is de spiegel, waarom maak je daar zo veel gebruik van?
Het publiek ziet zichzelf letterlijk terug in mijn werk, en wordt er zo mee geconfronteerd. Hopelijk worden ze er zo meer ingezogen en gaan ze er over nadenken. En de gebroken spiegels zien er natuurlijk ook gewoon mooi uit.

In je werk komen veel sociale kwesties naar voren. Denk je dat het belangrijk is dat kunst politieke of ethische kritiek levert?
Mijn kunst is in principe sociaal commentaar. Als de kunstenaar het belangrijk vindt om zoiets over te brengen dan is het dat ook. Mij lijkt het niks om alleen maar foto's te maken van bloemen of fruitschalen, er moet wel een betekenis achter zitten.

Hoe bedenk je concepten voor je werk die zowel esthetisch als politiek betrokken zijn?
Gewoon heel veel denken, neem ik aan. Vaak zie ik in de media bepaalde gebeurtenissen waar ik vervolgens mee aan het werk ga. Daarbij gebruik ik dan elementen die ik zelf mooi vind, zoals de spiegels, maar ook de vogels en skeletten, die overigens allemaal echt zijn.

Hebben de vogels voor jou een diepere betekenis?
De duif staat natuurlijk voor vrede en is prachtig om te zien. Maar het skelet van de duif verbeeldt wat er gebeurt als de wapenstilstand te laat komt, en dat is helaas vaak het geval.

Wil je met je kunst bereiken dat mensen bewust over zulke kwesties gaan nadenken?
Mensen zullen er in zien wat ze er in willen zien, het is zo subjectief. En dat is het idee erachter. Ieder kunstwerk heeft een titel die is afgeleid van een krantenkop. Het is fijn als mensen er in worden gezogen en nadenken over de kwesties die ik aankaart, maar het zijn juist de verschillende meningen en discussies die daardoor ontstaan die ik interessant vind.

https://instagram.com/prycelee/

Credits


Tekst Robin Alper
Fotografie Laura Andalou

Tagged:
Interview
ceasefire
Cultuur
the Garage
pryce lee