zes indrukwekkende stadsbeelden van een jonge amsterdamse fotograaf

Adriaan de groot fotografeert mensen en de stad. Dat klinkt alledaags. Maar zie hier hoe mooi alledaagsheid kan zijn.

door Olga Kortz
|
02 oktober 2015, 3:40pm

Deze expositie is inmiddels niet meer te bezichtigen.

Vanavond opent de eerste foto-expositie van de jonge Amsterdamse fotograaf Adriaan de Groot (24) "Stadsbeelden" in het Volkshotel. De collectie bestaat uit portretten en uit beelden waarin architectuur en het straatbeeld centraal staan. Adriaan vertelt i-D hoe een aantal van de foto's uit de tentoonstelling tot stand is gekomen.

Dit was in de London Overground bij Cambridge Heath. De trein stond daar heel even stil. De kleuren helemaal op de achtergrond kwamen terug in alle andere lagen in het beeld. Toen ik dat zag ben ik naar het verste puntje in de wagon gelopen om die vent er recht van voren op te krijgen. Met z'n oranje dassie. Wat me later pas opviel is dat ze daar dus op de perrons borden hebben hangen met 'open window for ventilation', heel raar.

Hier zijn denk ik een stuk of vijf digitale contactvellen aan vooraf gegaan. Ik heb zeker drie kwartier op dit kruispunt in Manhattan gezeten om deze kerel te aanschouwen. Ik heb nog nooit zo'n gepassioneerde verkeersregelaar gezien. Omdat hij driftig heen en weer rende, was het lastig om 'm op het goeie moment voor de juiste achtergrond te pakken. Ik ben nog steeds niet blij met dat stoplicht achter z'n hoofd, maar ja.. Op een gegeven moment moet je ook iets gaan eten.

Dit is een mooi voorbeeld van hoe iemand kan veranderen doordat er een lens op 'm gericht wordt. Deze man liep met een lach van oor tot oor over straat, en was lyrisch over z'n dag. Het gesprek ging op een bepaald moment wel een beetje een negatieve richting op, maar van het drama wat je op de foto in z'n ogen ziet was tot dan toe niks te merken. Ik weet nog steeds niet helemaal in hoeverre die blik geacteerd was. Hoe dan ook niet onverdienstelijk, en heel onverwacht van zo'n vent. 

In deze foto komt m'n voorkeur voor staande beelden goed naar voren. Ik kom er steeds meer achter dat ik bijzonder weinig liggende foto's maak. Er is dan vaak veel te zien (breedte) op weinig 'dieptelagen' (hoogte), terwijl je bij staande beelden per laag in de diepte minder ruimte hebt, maar er in totaal wel vaak meer lagen op kwijt kunt. Dat vind ik cool. Misschien juist wel omdat het een beetje haaks staat op hoe we van nature waarnemen: je kan beter nadruk leggen.

Dit is de rij voor Frank's Café in Peckham in Londen. Al zes jaar op rij maken ze daar in de zomer een soort hemel van. Mensen (waaronder ik) staan hier dus makkelijk een uur te wachten tot ze naar de hoogste verdieping mogen. En het is het nog waard ook, alhoewel het er op de één na hoogste verdieping dus ook al best geinig uit zag. 

Dit was op de boulevard van een totaal vergane badplaats in de buurt van Genova. Aan de manier waarop deze man als een pauw langs het water heen en weer paradeerde, zag ik dat 'ie dit elke dag precies zo deed, in z'n ballenknijper. Zijn oogverblindende schoonheid zorgde ervoor dat ik geen stap in zijn richting durfde te zetten. Uiteindelijk heeft mijn vriendin me uit m'n stoel getrapt om deze foto te maken. He bedankt he, Nien.

De tentoonstelling loopt tot eind oktober en alle tentoongestelde prints zijn te koop.

https://www.facebook.com/degroot.ag

Credits


Fotografie Adriaan de Groot
Tekst Olga Kortz

Tagged:
Kunst
adriaan de groot