waar vroeger nog gemoord werd groeit knoflook in het wild

Tyler Wright dwaalde met ons door de straten van Oost-Londen waar geweld plaats heeft gemaakt voor goede vibes.

door Olga Kortz
|
08 april 2016, 2:55pm

Model Tyler Wright werd geboren tijdens Kerstmis. Hij is 21 en hij woont in Hackney, in Oost-Londen. Hij studeert aan het London College of Fashion. Op een zonnige winterdag geeft hij i-D een rondleiding door zijn buurt.

De buurt is rijk aan verhalen, culturen en geschiedenis, en er loopt een beruchte weg doorheen, die ook wel de 'Murder Mile' genoemd wordt. Met name in de jaren negentig vielen daar veel slachtoffers door crimineel geweld. Hij vertelt i-D over wat zijn buurt Hackney voor hem betekent: "Het is deel geworden van wie ik ben. Het voelt als een plek van creatieve vrijheid. Een plek die ik thuis noem."

Hoe ziet een gewone dag er uit voor jou?
Ik studeer aan het Londen Fashion College, in de richting creative direction voor mode. Dit neemt het meeste van mijn tijd in beslag. Als ik niet op de universiteit ben doe ik research voor mijn projecten, modellenwerk of castings.

Vertel eens iets over Murder Mile.
De straat waar aan ik woon werd Murder Mile genoemd vanwege al het geweld. Maar er is veel veranderd. Hackney is echt een kalme buurt, het voelt echt als thuis. Ik bedoel: ik stap het huis uit en iedereen zegt goedemorgen, en aan het begin van de avond hangt er altijd een goede vibe.

Zou je Londen ooit verlaten?
Nee, dat denk ik niet. Londen heeft te veel waar ik van hou. Hier wil ik mijn leven opbouwen, me echt settelen. Ik denk niet dat er een andere plek is in de wereld die op Londen lijkt, en dat is precies de schoonheid van deze stad.

Wat is een geheim over jouw buurt dat maar een paar mensen weten?
Hackney Marshes is mijn favoriete plek om te chillen. Een rondje om het park kan zo rustgevend zijn. Het is er nooit te druk. Er groeien kruiden in het wild, zoals knoflook en vlierbessen. Ik ga er weleens heen om dat allemaal te plukken. Hou dit stil, want ik wil niet dat anderen dat ook gaan doen.

Credits


Tekst Olga Kortz in samenwerking met Kenny Vogelaar
Fotografie Konrad Sachadel

Tagged:
Londen
Cultuur
kenny vogelaar
konrad schadel