wees naakt als ik thuiskom

De nieuwe expositie van Sophie Hemels bevat babes, veel babes.

door Olga Kortz
|
11 februari 2016, 10:40am

Fotograaf Sophie Hemels (22) werkt al drie jaar onder het hypnotiserende pseudoniem Francis Morris Morrison. Ze fotografeert artiesten, mensen op surf- en skateboards, en andere coole kids. Zo stond Devendra Banhart voor haar lens, en Half Moon Run, The War On Drugs en onze eigen favorieten Sigrid ten Napel en Olivia Lonsdale. Sophie's foto's gaan over de opgroeiende jeugd en onschuldige onbezonnenheid, en deze romantiek belicht ze perfect.
Eerder exposeerde ze in de Amsterdamse bloemenbar een selectie van haar werk. We spraken Sophie toen in de hectiek van alle voorbereidingen.

Hoe gaat het? Ben je klaar voor vandaag?
Goed, ontzettend druk haha! Wat een stress, ik ben nooit zo goed in plannen dus opeens moet alles de laatste paar dagen geregeld worden en dan gaat er natuurlijk altijd van alles fout. Maar gelukkig hangt het in een bar, dus mocht het catastrofaal fout gaan dan ga ik gewoon aan de alcohol.

Wat maakt deze expositie bijzonder?
Deze expositie is een serie bestaande uit alleen maar meisjes, terwijl ik eigenlijk veel vaker en liever jongens fotografeer. Ook ben ik vaker op straat, dicht bij een strand of skatepool te vinden, en dat is deze serie zeker niet. Dus voor mij is het een hele andere kant van mijn werk. Ook leuk om dat eens op te hangen.

Hoe kwam je tot deze selectie?
De keyfoto in deze serie is een foto met een lightbox waar 'Be Naked When I Come Home' op staat afgedrukt, tevens de titel van de expo. Met deze foto kwam ik op het idee om een selectie te maken van een aantal babes die ik heb gefotografeerd voor verschillende projecten, allemaal sexy in huiselijke setting.


Wanneer is een foto geslaagd voor jou?
Als ik er blij van word. Aangezien ik nooit een opleiding tot fotograaf heb gevolgd, doe ik alles puur op eigen instinct en de paar basic regels die ik weet. Heerlijk vind ik dat.

Waarom coole kids? Wat trekt jou aan in jonge mensen?
Het feit dat ze vaak nog meer onbezonnen en reckless zijn. Nog niet zo serieus en 'goed bezig'. Fuck dat, zo zonde als mensen zo worden. Er begrijp me niet verkeerd, zes dagen per week uitgaan en alleen afhaal-Chinees eten is niet mijn idee van leuk onbezonnen of reckless. Ik bedoel de wilde dromen, de heftige liefdes, de impulsieve roadtrips of ongeplande avonturen. Dat is wat mij aantrekt. Ben je vijftig en heb je dat nog, dan zet ik je met net zo veel liefde op de foto.


Je houdt van een 'fuck you' attitude, lees ik op je website. What about je eigen 'fuck you attitude'? Ben je er al bijna overheen gegroeid?
Haha! Nee zeker niet. Zelf weet ik niet zo goed of ik het nou positief of negatief bij mezelf vind, maar ik doe echt wat ik wil. Gelukkig ben ik helemaal niet bang om risico's te nemen en ga ergens recht op af als ik het wil. En als iets lukt ga ik daar heerlijk op. En ben zeker niet van plan dat ooit te gaan minderen. 

Wat was jouw jeugdzonde?
Ja dat heb ik dus niet echt. Tot mijn achttiende had ik nooit gezoend, heb nooit GHB aangeraakt en al mn camera's heb ik netjes betaald. Ik was wel een ster in belletje lellen, telt dat?


Wanneer is een mens niet meer jong?
Het moment dat je je niet meer jong voelt denk ik. Het zit in je, het is geen label. Als je vijfenveertig bent en je wilt skaten en surfen met je lange haar en je voelt je gelukkig, dan doe je toch iets supergoed. Niemand zal mij wijs maken wanneer ik jong of oud ben, dat doe ik zelf wel.

Blijf je de jeugd altijd fotograferen? Of groeien jouw modellen met je mee?
Geen idee. Ik weet niet eens of ik altijd zal blijven fotograferen. Ik ben nu bezig met een eerste korte film samen met Dennis Swiatkowski en heb ook de wilde, idiote plannen om misschien een agency te starten. Wat ik volgend jaar doe zie ik dan wel weer. Tot die tijd fotografeer ik jongeren denk ik, omdat ik dat het tofst vind.


Wie is je grote voorbeeld?
Carrie, Samantha, Miranda en Charlotte. Geen grap. Sex and the City, op een gedeelde plek met eten, is mijn leven. En anders mijn vriendin Bitta, want niemand leert mij meer dan dit gouden persoon.

Heb je een muze?
Niet echt, ik fotografeer wel regelmatig dezelfde mensen. Zo is Dillan Perukel mijn vaste boy en Olivia Lonsdale mijn vaste girl.

Sophie Hemels

Credits


Tekst Olga Kortz
Fotografie Sophie Hemels

Tagged:
Sophie Hemels
bloemenbar
sigrid ten napel
olivia lonsdale