de naakte mannen van ferry van der nat

Fotograaf Ferry van der Nat heeft er al veel levens op zitten. Zo was hij kok, en visagist van een aantal drag queens die langs theaters tourden, maakte hij pruiken voor Viktor & Rolf, was hij stylist, maar ook modejournalist en fotograaf.

|
20 februari 2017, 1:30pm

Op de site lees ik dat wie lang genoeg blijft kijken naar jouw foto's onderdeel van het verhaal wordt. Hoe zou ik dit moeten begrijpen?
Ja, zo hebben anderen het omschreven. Het zou best raar zijn als ik dat zelf zou vinden. Maar ergens snap ik dat je als kijker even onderdeel bent van het intieme moment waarop de foto werd gemaakt.

Een naakte man is een agressiever naakt dan een naakte vrouw, vind ik. Ben je het daarmee eens? Is dat de reden dat je alleen mannen fotografeert?
Ik snap dat dit agressiever over kan komen, maar vind het zelf eerder kwetsbaar dan agressief. Er is niets te verbergen, daar waar een vrouw nog rond en mysterieus kan zijn.

Naakt kent weer een opmars, ondanks de bans van Facebook en Instagram. Hoe komt dit denk jij?
Naakt is altijd een lastige kunstvorm geweest, in alle tijden van de geschiedenis. Ik vind het zelf best vreemd, want je hoeft maar een museum in te lopen en het naakt komt aan alle kanten, en in alle mogelijke kunstvormen, op je af. Ik moet nu opeens denken aan Arthur Gillet, die ooit spiernaakt met alleen een linnen tasje aan zijn schouder naar de opening van Musée d'Orsay in Parijs ging, bij wijze van kunst. Dat heeft de kranten gehaald.

Ik vind mannelijk naakt zelf eerder kwetsbaar dan agressief. Er is niets te verbergen, daar waar een vrouw nog rond en mysterieus kan zijn.


Waar moeten de mannen in jouw foto's aan voldoen?
Ze moeten vooral comfortabel met zichzelf en met hun mannelijkheid zijn. En proud op hun lichaamshaar.

Wie zijn al deze mannen eigenlijk?
Het zijn vrienden, onbekenden, muzen, toevallige ontmoetingen en mensen die ik adoreer.

Wat is de kracht van een polaroidfoto, los van dat eigenlijk iedereen er goed op staat?
De kracht zit 'm in de spanning van de twee minuten wachten tot de polaroid uit ontwikkeld is, en de verrassing daarna. En dat op polaroid alles iets net mooier is dan de werkelijkheid, maakt het voor mij nog altijd mijn favoriete magische medium.

Wat voor expositie is het geworden? Op basis waarvan heb je geselecteerd?
We hebben in nauw overleg met The Ravestijn Gallery een selectie gemaakt van meer explicietere beelden. Het boek dat wat we met Mendo hebben gemaakt moest meer een koffietafelboek zijn, dus het naakt dat in het boek staat heeft een andere functie en dat staat los van deze expositie. Uiteindelijk vormt het in mijn oeuvre natuurlijk wel een soort geheel.

Credits


Tekst Olga Kortz
Beeld Ferry van der Nat