de langverwachte ep 'dark language' van tears & marble is hier: zwoel, duister en elektronisch

De zangeres, Bella Hay vertelt ons wat er vooraf ging aan de meeslepende tracks.

door Suze van As
|
04 november 2016, 10:00am

De band Tears & Marble uit Den Haag is goed op dreef. Vorige week mochten we de videoclip van hun nieuwe track Outsiders nog delen, en nu kunnen we bekendmaken dat vandaag hun ep Dark Language uit is. Wij spraken Bella Hay over haar voorliefde voor de jaren tachtig, de donkere ep en de geheimen van het muzikale Den Haag.

Jullie zijn gestart vanwege jullie liefde voor muziek uit de jaren tachtig. Wat vinden jullie hier zo interessant aan?
Ik ben zelf opgegroeid in de jaren negentig, maar muziek uit de jaren tachtig vond ik veel interessanter omdat ik er zelf niet bij was. In de jaren tachtig kregen synthesizers opeens een prominente rol en de muziek die toen gemaakt is, was de muziek waar ik naar luisterde in mijn puber-kamertje. Dus ergens is het ook nostalgisch voor mij. Dit heeft zich wel doorontwikkeld naar wat ik nu doe.

De band bestaat sinds 2014. Wat is het tofste wat jullie tot nu toe hebben gedaan?
Oh wat moeilijk. Ik denk toen we het voorprogramma waren van Rhye in Duitsland. Het Duitse publiek is trouwens altijd heel aardig! Dat is soms wel anders in Nederland, waar mensen gewoon aan de bar door je optreden heen praten. In Duitsland kende natuurlijk niemand ons, dus ze waren heel geïnteresseerd aan het luisteren. De show was toen ook heel bijzonder. Ik begon een nummer te zingen met mijn ogen dicht, en toen ik ze tien seconden later opende had de lichtman de discobal laten zakken en was de hele zaal vol met lichtpuntjes. De locatie was ook heel erg tof want het was een oude pornobioscoop en er waren ongeveer duizend mensen in de zaal. Dat was echt een coole reis.

Waarom is titel van de nieuwste ep eigenlijk Dark Language?
Die hebben we eigenlijk heel stiekem gewoon overgenomen uit een boek: The House of Leaves van Mark Danielewski. We waren al heel lang aan het dubben over een titel en toen ik deze term las vond ik het eigenlijk meteen heel erg tof. Ook de rest was er heel erg enthousiast over.

Het nummer "Outsiders" past ook goed bij de term 'dark language'.
We vinden het leuk om een soort contrast te creëren met onze muziek. De akkoorden zijn eigenlijk helemaal niet duister, en de manier van produceren misschien een beetje. Maar de teksten zijn wel duister en dat is onze manier van schrijven geworden. De ep is nu van alles wat, maar het duistere thema zit er wel in. Het zijn drie tracks, waaronder "Outsiders" die al aardig meeslepend is, maar het andere nummer "Sacred Life" overtreft alles qua meeslependheid. Dat nummer is ook iets langer geworden maar ik ben er zelf erg tevreden mee. We hebben ook een wat frisser nummer ertussen staan om het langzame een beetje te contrasteren.

Je bent afkomstig uit Den Haag. Is je omgeving belangrijk voor het ontwikkelen van muziek?
Mensen denken altijd dat Den Haag een hele stijve stad is omdat daar de Tweede Kamer is. Maar het toffe aan Den Haag is dat er juist een hele grote groep creatievelingen is die elkaar helpen en steunen. Bijvoorbeeld de filmmakers Starsquid, zij maken echt hele vette muziekvideo's en ze regisseerden ook Outsiders. Ze dachten heel goed met ons mee en dat merken we vaker in Den Haag. Iedereen wil elkaar helpen en er heerst totaal geen concurrentie onder de bandjes. Bands delen elkaars tracks op social media van 'luister hiernaar, ze zijn tof!'. Zo heb ik ook een tijdje in Amsterdam gewoond, en daar miste ik deze hechte community een beetje.

Den Haag is dus eigenlijk heel erg muzikaal. Zijn er geheime plekjes waar muzikanten graag naartoe gaan in Den Haag?
Hummingbird organiseerde 'Lucy's wijsje'. Dit hield in dat er 'wijsjes' werden geregeld, een soort wandelroutes naar onbekende plekken in de stad waar underground bandjes zijn neergezet. Helaas was afgelopen weekend het allerlaatste 'wijsje' maar ze zijn er toch drie jaar mee bezig geweest. Zo ben ik bijvoorbeeld in een vuurtoren geweest en in een garage vol met oude brommers die gewoon bij mij om de hoek was. Je ziet wel dat de stad heel muzikaal is.

Wat is het vreemdste de je tijdens een optreden hebt gezien?
Mensen zijn over het algemeen eigenlijk heel aardig en lief voor ons! Ik heb nog nooit een dildo naar mijn hoofd gegooid gekregen, of zoiets. Ik zou het op zich ook wel grappig vinden!

Zolang je hem maar ontwijkt, lijkt me.
En zolang hij maar niet gebruikt is, haha.

Met welke artiest wil je ooit samenwerken?
Heel veel mensen. Bijvoorbeeld de groep Vuurwerk uit Brussel. Daar zou ik weleens een track mee willen opnemen. Zij maken supermooie dingen. En verder is het mijn droom om ooit met Cyndi Lauper een duet te zingen, maar die kans lijkt me klein. Maar toch: Cyndi if you see this, call me!

Als je ze snel wil zien optreden, kun je ze vandaag aanschouwen tijdens het Crossing Border Festival in Den Haag of op 5 november tijdens Rec in Rotterdam.

Check de ep op Spotify en meer van Tears & Marble vind je op YouTube en Facebook

Credits


Tekst Suze van As
Beeld via Tears & Marble

Tagged:
nieuws
tears & marble
muziek nieuws
bella hay
muziek interview