engeland buigt zich over de bmi-discussie: hoe meet je de gezondheid van modellen?

Nadat een handvol modellen kritiek uitte op de druk van de industrie om superslank te blijven, start de Britse overheid vanaf 1 december een onderzoek naar de gezondheid van modellen.

door Charlotte Gush
|
25 november 2015, 3:20pm

"Ik ben een 23-jarig model en draag maat 36 tot 38. Toen ik vorig jaar aanklopte bij een van de grootste Britse modelagentschappen vertelden ze me dat ik aan alles voldeed, behalve één ding - ik was te dik," legt Rosie Nelson uit bij een online petitie die ze twee maanden geleden in het leven riep om de overheid te wijzen op de ongezonde druk op modellen. "Vier maanden later was ik meer dan zes kilo kwijt en waren mijn heupen zo'n 5 centimeter geslonken." Dat was niet genoeg voor het agentschap, die wilde dat ze nog meer af zou vallen. "Ze wilden me alleen als vel over been was," zegt ze.

Deze anekdote is slechts een van de vele voorbeelden van modellen die recentelijk een boekje opendeden over de belachelijk hoge druk die ze moeten doorstaan om hun ultradunne figuur te behouden in de mode-industrie. Charli Howard, een model met maat 34, kreeg van haar agenten te horen dat ze te fors was en plaatste op Facebook een bericht en zei: "Ik ben mens, ik kan niet op miraculeuze wijze mijn heupen verkleinen om in een stuk kleding te passen en te voldoen aan de 'standaard'." Agnes Hedengård plaatste een video van zichzelf in een bikini om haar maat 34 te showen, waarvan werd gezegd dat ze te dik was, en voegde daaraan toe: "Ze denken dat mijn kont te groot is en mijn heupen te wijd. Volgens de mode-industrie kun je er niet zo uitzien, je moet dunner zijn." Scarlett Gray overwoog zelfs om te stoppen met modellenwerk nadat ze te horen kreeg dat ze niet naar castings kon komen vanwege haar te brede heupen, ondanks dat ze maat 36 heeft, 1 meter 78 lang is en 17 jaar oud is.

Mode heeft een onmiskenbaar gezondheidsprobleem. Maar wat kunnen we er aan doen? De petitie van Rosie Nelson is al meer dan 90.000 keer ondertekend en vraagt de overheid om "een wet op te stellen om modellen te beschermen voor ondergewicht". Dit lijkt werkelijkheid te worden nu de All Party Parliamentary Group (APPG) onder leiding van Caroline Nokes heeft aangekondigd een onderzoek in te stellen naar de gezondheid van modellen.

"Het APPG-onderzoek zal bewijs verzamelen van een breed gezelschap aan experts," schrijft Nokes in de Engelse krant the Telegraph. "Landen zoals Frankrijk en Italië hebben al wettelijk een BMI-minimum en gezondheidsverklaring voor modellen ingevoerd," zegt Nokes. Ze is van plan om "een rapport met aanbevelingen voor de overheid samen te stellen en misschien het voorbeeld van die landen te volgen."

BMI (Body Mass Index) wordt in Frankrijk, Italië, Spanje en Israël gebruikt om de gezondheid van een model te bepalen. De test maakt gebruik van de ratio tussen lengte en gewicht om te bepalen of hij of zij ongezond is of niet, ondergewicht heeft of zelfs ondervoed is. Volgens het World Health Organisation heeft een volwassene met een BMI onder de 18,5 officieel ondergewicht, onder de 18 ben je ondervoed en onder 17 zelfs hevig ondervoed. The Guardian wijst er op dat een "gemiddeld model 1 meter 75 lang is en 50 kilo weegt, wat neerkomt op een BMI van 16."

In Frankrijk zijn modellen met een BMI van onder de 18 verbannen van de catwalk en krijgen agentschappenboetes van 75,000 euro plus zes maanden gevangenis als ze niet aan de eisen voldoen. Tijdschriften zijn nu verplicht om aan te geven of foto's digitaal zijn bewerkt om een model langer of slanker te laten lijken, met de kans op een boete van 37,000 euro of 30 procent van de reclame-inkomsten. In Israël moeten modellen een BMI van 18,5 én een gezondheidsverklaring hebben voordat ze op de catwalk mogen verschijnen, terwijl in Spanje een norm van 18 geldt. In Italië zijn vrijblijvende richtlijnen ingevoerd die een BMI van 18 hanteren.

BMI wordt gebruikt als een simpele universele meetmethode, maar het gebruik ervan is controversieel. Veel mensen claimen dat de methode arbitrair is en niet de unieke bouw van veel modellen in achting neemt. Alle vrouwen van 1 meter 80 lang en met maatje 34 hebben afwijkende proporties, maar zijn niet per se ondervoed - sommige vrouwen zijn echt van nature zo lang en dun, terwijl anderen zich misschien uithongeren voor zo'n kledingmaat.

Shai Avital, eigenaar en CEO van Elite Models in Israël, zei nadat de BMI-wet werd doorgevoerd in zijn land: "De wet kijkt niet naar het feit dat sommige modellen dun zijn vanwege hun genen en dat ze er niets aan kunnen doen om hun BMI naar het geaccepteerde niveau te brengen. Deze wet betekent het einde van hun carriè­re."

Discriminatie jegens dunne modellen is zeker niet het antwoord, maar het bewijs maakt duidelijk dat de modellenwereld nog een lange weg te gaan heeft voordat het de gezondheid van modellen serieus neemt. In Spanje is er ophef ontstaan vanwege het smokkelen bij BMI-testen. "Ze gavens ons Spanx-ondergoed gevuld met zandzakken, zodat dat de dunste meisjes ook een 'gezond' gewicht hadden op de weegschaal. Ik zag ze zelfs gewichten in hun haar doen," vertelde een anoniem model tegen een verslaggever van Observer.com.

Caroline Nokes en Rosie Nelson spraken zich uit tegen BMI als wettelijke meetmethode. "Het is een waardeloze meting voor de gezondheid van een individu," zegt Nokes tegen The Guardian. Ze zegt dat ze "de eerste is om toe te geven dan een wetgeving niet alle problemen oplost," maar stelt: "Ik zou heel graag zien dat er iemand opstaat en mij vertelt waarom een vrouw met maatje 36 te dikke heupen heeft om kleding aan te prijzen." "We hebben te maken met een industrie die fout is en denkt door te kunnen gaan met deze situatie, terwijl gezondheidsexperts en academici hun zorg uiten over de impact die het heeft op onze jonge mensen."

 ITV stuurde Rosie Nelson op pad om te praten met schoolmeisjes en hun kijk op de extreem dunne modellen is schokkend. "Ik ben absoluut geobsedeerd door modebladen," zegt er een, terwijl een ander toegeeft dat ze het liefst "eruit wil zien als die modellen in het magazine". Na het zien van foto's van dunne modellen, zegt een meisje: "Ik vind dat de kleren haar beter passen, want ze is dunner… met dunne benen ziet het er zó veel beter uit". "Hoewel ik weet dat het te dun is, is het bijna het ideale gewicht dat ik wil bereiken," zegt er een, terwijl de ander instemt: "Ik denk dat je er zo uit moet zien, dat is het ideale gewicht". Nelson beschrijft hoe ziek ze zich voelde toen ze zo dun was, dat ze geen energie had en dat ze zich heel verdrietig voelde, maar dat lijkt de kinderen niet te deren. "Ik denk niet dat ze hun mening hebben aangepast na het horen van mijn ervaring," vertelt ze aan de presentator.

Het is moeilijk te zien of een model gezond is of niet, vooral in beelden met verschillende lagen make-up en Photoshop, en BMI is overduidelijk een gebrekkige methode. Maar er zijn andere manieren om de gezondheid nauwkeurig vast te stellen. Rosie Nelson stelde voor om modellen te verplichten om elke drie tot zes maanden een keuring te ondergaan, een beetje zoals de drugstesten bij professionele athleten. Een medische professional kan de gezondheid bepalen door bijvoorbeeld hartritme, bloeddruk en temperatuur te meten, nagels en huid te onderzoeken, het hart en de longen te beluisteren, bloed af te nemen en röntgenfoto's te maken. Kortom, als je jezelf uithongert, is dat moeilijk te verbergen voor een dokter.

Een maand geleden beweerde Caroline Nokes dat de modewereld haar voorstel om deel te nemen aan het onderzoek heeft afgewezen. "Ik heb verschillende modelagentschappen geschreven, waaronder Wilhelmina, Models 1, Storm en ook Victoria Bekcham, wiens show tijdens de New York Fashion Week de aandacht op dit probleem vestigde," zegt ze in een statement. "Helaas heeft niemand gereageerd en ik vind dat een schande." Een woordvoerder van Victoria Beckham vertelde aan The Huffington Post dat de designer destijds op vakantie was en dat ze niet op de hoogte was van het verzoek. Een afgevaardigde van Storm zei dat het agentschap "praat met het Britse Fashion Council om dit verzoek te bespreken".

Sindsdien zijn er een paar reacties gekomen en Nokes schrijft in The Telegraph dat het voorstel kan rekenen op "een postieve ontvangst door veel professionals uit het vak, academici, medici en modellen die graag bewijs leveren voor het onderzoek". Nokes: "Ik ben ook gecontacteerd door modelagentschappen die graag willen toelichten wat de redenen zijn voor veel van hun moeilijke beslissingen - en ik luister er graag naar. Het eindrapport moet bewijs bevatten van alle kanten van het debat en ik sta open om meer te leren over waarom modellen zo dun moeten zijn om over de catwalk te mogen lopen". Hopelijk erkent de modellenwereld het probleem en wil het oprecht modellen beschermen, want tenslotte gaat er niets boven je gezondheid. 

Tagged:
Beauty
BMI
size matters
Cultuur
caroline nokes