african tales is een bij vlagen ludieke zine over de afrikaanse identiteit

De vijf vriendinnen van BORN N BREAD keuvelen heel wat af bij het maken van hun zines. Wij deden ook een keertje mee.

|
26 juli 2016, 4:00pm

Heb je genoeg van de yuppen die je buurt overnemen? Zakt de moed je in de schoenen als je ziet dat dat ene winkeltje op de hoek nu ook al en Coffee Company is geworden? Stop dan alles wat je aan het doen bent en werp een blik op de tijdschriften van BORN N BREAD, want het gevoel van teleurstelling dat je nu voelt is precies het gevoel waaruit dit collectief is ontstaan. Twee jaar geleden richtten de vijf vriendinnen Olivia Jackson, Adelaide Lawson, Chika Wilson, Stephanie Sesay en Abigail Jackson de groep op. Sindsdien is het uitgegroeid tot een waar collectief met een eigen radioshow, feestjes en een unieke identiteit. BORN N BREAD daagt de status quo uit. Voor de laatste editie van hun tijdschrift blijven ze niet alleen in Londen maar kijken ze verder naar hun eigen roots en familie in Sierra Leone, Nigera en Ghana. African Tales onderzoekt de vele facetten van wat we Afrika noemen.

Hoe zouden jullie jullie esthetiek omschrijven?
Ik zou zeggen dat alles over het algemeen best doe-het-zelf is, we houden het simpel. We houden erg van collages en scrapbooks - dat je alle ideeën gewoon op een pagina projecteert en dingen voor zichzelf laat spreken. Als we aan een nieuw tijdschrift beginnen spreken we gewoon af om te chillen en dan beginnen we met knippen en plakken en kletsen. Onze radioshow is ook zo denk ik, we zitten gewoon wat muziek te luisteren en te praten, zoals vrienden dat doen.

Wat kunnen we van deze nieuwe editie verwachten?
We gaan onze cultuur uitdrukken door onszelf te transformeren in glamourous house girls (dat is straattaal voor vrouwen die in de huishouding werken). We hebben ook een adviescolumn waarin Aunty Shade jullie op ludieke wijze advies zal geven over het leven - je weet wel, zoals je tante of de vriendin van je moeder dat ook doet. We hebben ook wat mensen geïnterviewd: kunstenaar Kione Grandison, afrobeat-muzikant Mista Silva en DJ Kenny Allstar.

Is er een onderliggend thema?
Het thema is onze cultuur. Het zijn verhalen die we gemeen hebben, en de gelijkenissen, verschillen en problemen waarmee we zijn geconfronteerd door onze Afrikaanse achtergrond. Toen we begonnen met deze editie viel ons op hoe erg onze levens op elkaar lijken, terwijl onze culturen toch echt best anders zijn. En we willen ook dat onze lezers zichzelf herkennen en reageren zo van 'ah dat herinner ik me ook!' of 'een vriendin heeft me dit ook verteld!'

Waar zijn jullie het meest trots op?
Het feit dat we iets tastbaars hebben kunnen maken in een tijd waarin alles digitaal is.

Waar staat jullie tijdschrift voor?
Ons tijdschrift staat voor uitdrukking. Wij hebben het gebruikt om onze identiteit uit te drukken toen we onszelf niet zagen in de mainstream media.

Op welke manier verschilt het van eerdere tijdschriften?
Ons eerste tijdschrift was nostalgisch, die ging over onze herinneringen aan opgroeien in Londen in de jaren nul als donkere vrouwen. Het tweede tijdschrift ging over onze maand in New York. En dit tijdschrift gaat over onze individuele culturen. We komen uit Sierra Leone, Nigera en Ghana - onze culturen zijn allemaal anders en toch hebben we allemaal dezelfde ervaring gehad als personen met een Afrikaanse achtergrond binnen de Britse cultuur.

Wat is het moeilijkste aan het maken van een tijdschrift?
Het daadwerkelijke drukken van het tijdschrift is het moeilijkst. We hebben allemaal banen, dus het is moeilijk om de tijd en het geld te vinden om dit te doen. Maar we vinden het geweldig om dit samen te maken dus we offeren er graag wat voor op.

Hoe kom je aan mensen die willen bijdragen?
Meestal zijn het gewoon vrienden, maar we hebben ook mensen bereikt door op social media persoonlijke berichtjes te sturen.

Culturele toe-eigening en Black Lives Matter is een groot deel geworden van de discussie rondom ras en cultuur, waarom denken jullie dat dit uitgerekend nu gebeurt?
Als je als donker persoon in Amerika of Europa opgroeit, maak je veel van dezelfde dingen mee, denk bijvoorbeeld aan de problemen die we ondervinden bij het verzorgen van ons haar. Maar we zijn niet allemaal hetzelfde. Wij komen allemaal uit Londen dus we kunnen onze ervaringen met elkaar delen en bespreken. Als je dan ziet dat er dingen uit onze cultuur, zoals bantu knots, een trend worden doet dat pijn. Iets dat op jouw huid irrelevant en vies was wordt op iemand anders' huid nieuw en hip. Een donkere huid wordt dan een fetisj of een kostuum, terwijl we niet als mensen worden gerespecteerd - en zo leidt dat weer terug naar Black Lives Matter.

Welke positieve veranderingen zouden jullie graag zien?
Dat jonge mensen worden gehoord. En over het algemeen gewoon dat jonge mensen meer kansen krijgen op financiële steun om hun dromen waar te maken.

Wat is het allerdapperste dat je kan doen als jong persoon?
Geloven dat dingen kunnen veranderen.

Wat is de volgende stap?
We willen meer fysieke ruimte bieden om samen te komen in deze moeilijke tijden. 30 juli organiseren we weer gratis een evenement, we gaan onze show livestreamen en daarna houden we een feestje. En op 6 augustus organiseren we ook een Nollywood-filmavond, we gaan Osofia in London kijken.

African Tales is nu verkrijgbaar bij Bigcartel.

Credits


Tekst Tish Weinstock