#zeghet

Schrijfster Alma Mathijsen had op haar zestiende een ongewenste seksuele ervaring. Dat heeft ze lang niet durven zeggen. Maar sinds een tijdje wel.

door Olga Kortz
|
04 november 2015, 10:55am

Anke Laterveer zat vorige week bij Pauw, en vertelde daar over een ongewenste seksuele ervaring die zij had, in haar eigen huis. Snel na de uitzending riep zij via Twitter samen met de popband Einsteinbarbie de hashtag 'zeghet' in het leven, om vrouwen aan te moedigen vergelijkbare ervaringen te delen. Want er moet meer aandacht voor dit onderwerp komen, vinden zij. Dit jaar bleek uit onderzoek dat meer dan 40% van de Nederlandse jonge vrouwen ooit te maken krijgt met seksueel overschrijdend gedrag. Ik vind dat veel. Maar het cijfer lijkt enigszins te kloppen, in ieder geval voor mijn omgeving, na een rondvraag onder vrouwen die ik ken. De meeste verhalen die ik hoor stammen uit de tienerjaren. Schrijfster Alma Mathijsen schreef eerder dit jaar in nrc.next op een indringende manier over wat zij op haar zestiende meemaakte, tegen haar zin in. Dit verhaal raakte mij heel erg. Aan i-D vertelt ze wat ze vindt van #zeghet.

Ik herinner me nog goed dat ik wakker werd zonder pijn te voelen. In de douche spoelde ik de laatste bloedresten van mijn dijbenen, het was mijn eerste keer. Ik was zestien. Die middag durfde ik aan één van mijn vriendinnen met wie ik op vakantie was te vertellen wat er was gebeurd. We liepen langs de rivier, langs de picknicktafel waar ik die nacht op had gelegen.
'Hij kroop bovenop me.'
De krekels om ons heen tjirpten als gekken, het geluid klopte als een hartslag in mijn oren.
'Hij deed mijn truitje niet uit.'
De zon scheen zo fel dat ik niet naar het water kon kijken.
'Mijn onderbroek trok hij uit.'
Ik keek voor me en mijn vriendinnetje keek voor zich terwijl we doorliepen.
'Ik zei nee, alleen weet ik niet of hij dat hoorde, ik zei het nog een keer.'
De weg naar het dorp was lang en heet. Ik moest huilen, maar begreep niet goed waarom.
'Ik denk,' zei mijn vriendinnetje, 'dat we een morning after pil moeten halen.'
Zoveel wisten we, dat was ons verteld op de middelbare school tijdens Verzorging. Meer wist ik niet. Ik wist niet eens dat dit gold als seksueel misbruik. Ik had geen idee. Ik kende de beelden van schreeuwende vrouwen in films, die bruut werden verkracht door een losgeslagen man. Maar het beeld van de bekende die steeds een stapje verder gaat totdat er uiteindelijk een grens wordt overschreden, kende ik niet.
Met mijn vriendinnetje reisde ik die dag nog naar Monaco om een morning after pil te halen. Ik durfde het niet te vragen in de apotheek, dus deed zij alsof ze het nodig had. De vrouw achter de balie vroeg twee keer of we daadwerkelijk een pil voor de dag erna wilden. Ook al waren we zestien, we zagen er allebei een stuk jonger uit. Zonder borstjes, met puistjes op de kin. Ik slikte de pil door op straat met een slok AA-drink. Daarna zijn we naar het aquarium gegaan. Die avond hebben we heel veel over piranha's gepraat.
Ik zou zo graag tegen het meisje van zestien zeggen dat het niet normaal was, wat er die nacht gebeurde. Als ik toen had geweten dat er duizenden andere mensen met vergelijkbare verhalen rondlopen, had ik me niet zo alleen gevoeld. Dan had ik misschien eerder er met iemand over durven te praten. Een aantal maanden geleden schreef ik een persoonlijk verhaal in nrc.next over het grijze gebied binnen seksueel misbruik. Het leverde talloze reacties op, waarvan de volgende me het meeste raakte. Een meisje van zestien mailde me, ze had iets vergelijkbaars meegemaakt en zei: 'nu weet ik dat ik niet alleen ben.'
Op Twitter stormt het nu met de #zeghet, waarbij vrouwen én mannen hun ervaringen met seksueel misbruik kunnen delen. Ik zou willen dat er zoiets bestond toen ik opgroeide.

Alma Mathijsen

Credits


Tekst Alma Mathijsen
Fotografie Stephan Vanfleteren

Tagged:
Twitter
seksueel misbruik
Cultuur
#zeghet