instagramsensatie jazzelle vertelt over het moment dat haar leven veranderde

Het model herinnert zich haar leven als eenling, totdat ze de moed vond om eindelijk zichzelf te zijn.

door Tish Weinstock; foto's door Finn Constantine
|
24 januari 2018, 1:36pm

Voor de 22-jarige Jazzelle Zanaughtti , beter bekend als Instagramsensatie @uglyworldwide , betekent schoonheid niet een goede huidverzorgingsroutine of veel likes op Instagram. Het heeft meer te maken met hoe goed je in je vel zit. En dankzij haar gebleekte haar, afgeschoren wenkbrauwen, gouden grill en een ultra-relaxte uitstraling voelt zij zichzelf prima.

Het model werd ontdekt door Nick Knight, maakte afgelopen oktober haar debuut bij Public School en liep sindsdien over de catwalk voor Gypsy Sport en Fenty Puma . Ze krijgt ze veel lof voor haar excentrieke stijl en rebelse houding.

Hier praat ze over de bevrijdende kracht van make-up en hoe belangrijk het is om te breken met conventies.

“Voor de overheid heet ik Jazzelle. Ondanks wat iedereen denkt ben ik een multi-dimensionaal wezen dat voor het eerst in Detroit de grond raakte.

Mijn achtergrond heeft me sterk gemaakt. Ik groeide op als een raar, jong meisje met weinig tot geen begeleiding, en dat heeft me geleerd om mijn gevoel te volgen, hoe moeilijk de weg voor me ook is. Ik ben alleen afhankelijk van mezelf. En hoe moeilijk het leven ook was, ik waardeer elke seconde ervan omdat het me gemaakt heeft tot de vrouw die ik nu ben.

Als kind keek ik altijd naar mijn moeder als ze ‘s morgens haar make-up deed, terwijl ze haar koffie dronk en rookte als een ketter. Ze gebruikte een kleine zakspiegel van Chanel als ze haar foundation, roze blush, mascara en felrode lippenstift aanbracht. Ze zorgde ervoor dat ze altijd natuurlijk licht had. Vanaf dag één was ze een en al glamour en schoonheid.

In de brugklas begon ik met make-up, toen ik twaalf of dertien was. Ik had zwarte eyeliner van mijn moeder gestolen en wachtte tot ik op school was om het op – en in – mijn ogen te smeren. Na school veegde ik het eraf met de mouwen van mijn jas, want mijn vader vond dat ik nog niet oud genoeg was om make-up te dragen.

In het begin deed make-up dragen me niks. Ik probeerde er gewoon bij te horen, omdat ik het pesten en alleen-zijn beu was. Het werkte niet. Ik voelde me nooit mooi. Ik maakte de overgang van kind-zijn en niet denken over mijn zelfbeeld naar mijn tienerjaren en elke centimeter van mezelf haten.

Op een gegeven moment keek ik elke dag uren naar YouTube-tutorials. Ik was gefascineerd door de mensen die hun gezicht zo intens opmaakten dat ze een heel ander persoon werden. In die tijd was dat wat ik ook wilde. Ik wilde niet mezelf zijn, ik wilde erbij horen, en alles zijn behalve mezelf.

Later was die fase weer voorbij en begon ik gekke dingen om mijn ogen heen te tekenen: bloemen of kleine dieren of wat ik ook maar in me opkwam. Nadat ik gewoon deed wat ik maar wilde, en niet meer probeerde om in een mal te passen waarvoor ik niet gemaakt was, wilden mensen opeens seks met me. Maar ze waren allemaal nep, en ik was een enorme eenling.

Make-up hielp me om mezelf te ontwikkelen, omdat er geen regels waren. Niemand hing boven mijn spiegel om me te vertellen dat ik het niet goed deed. Make-up was het enige waarover mensen nooit iets slechts tegen me zeiden. Als ik op de vloer voor de spiegel zat met al mijn oogschaduw, eyeliners en lippenstiften, voelde ik me vrij – hoe afgezaagd dat ook klinkt.

Dat is niet veranderd. Ik voel me nog steeds bevrijd door make-up. Ook al zijn er veel haters die nu meekijken en me berichten sturen, ik geef er op dit punt in mijn leven niets meer om. Het is een gevoel dat me niet afgenomen kan worden.

Mijn hele look is op niemand geïnspireerd. Ik werd slechts geïnspireerd om mijn wenkbrauwen af te scheren door de dragqueens van Chicago – waar ik tegenop keek – maar daarna ging het allemaal per ongeluk. Een grote, vrolijke puinhoop. Ik heb veel rolmodellen, maar ik specificeer ze niet graag. Als je iemand bent die tegen de stroom ingaat en doet wat je maar wilt, ondanks dat andere mensen je iets anders vertellen, dan ben iemand waar ik tegen opkijk. Als je iemand bent die onvoorwaardelijk van zichzelf houdt, dan kijk ik tegen je op. Dat zijn de mensen waar ik naar streef om op te lijken, en die mensen weten wie ze zijn.

Vandaag voel ik me op mijn mooist, nadat ik lang en hard heb gehuild. Er zijn momenten dat ik me onzeker voel, zoals iedereen. Ondanks mijn zelfvertrouwen leer ik constant over hoe ik meer van mezelf kan houden en waardeer ik mezelf iedere dag meer. Schoonheid betekent bij mij zelfvertrouwen en zelfvertrouwen betekent vrijheid.

Fuck wat iedereen zegt, stop met jezelf vergelijken en weet dat je speciaal en uniek bent. Daardoor zou je je mooi moeten voelen.”