Advertentie

backstage bij de uitreiking van de frans molenaar-prijs

Zo zien zenuwen eruit als de belangrijkste modeprijs van Nederland op het spel staat.

door Tim Fraanje; foto's door Lauren Raaijmakers
|
06 november 2017, 2:57pm

Afgelopen vrijdag werd de Frans Molenaar-prijs uitgereikt. Traditiegetrouw in het Amstelhotel, de plek waar Frans zelf nog wekelijks baantjes trok voordat de grote couturier twee jaar geleden overleed. Nu slaat een goudkleurige Frans Molenaar-buste goedkeurend de uitreiking gade: een ontspannen feestje voor een select gezelschap van genodigden uit de mode-elite onder kristallen kroonluchters. Ook voor de deelnemende ontwerpers lonkt er roem en rijkdom, maar echt ontspannen is het niet: slechts één van hen kan de tienduizend euro aan prijzengeld binnenslepen. De winnaar van vorig jaar, Johannes Offerhaus, verhuisde ervan naar Berlijn en maakte een imposante mode-installatie die hij binnenkort zal presenteren.

Fotograaf Lauren Raaijmakers liep mee als model en legde de hectische sfeer backstage vast terwijl zijzelf en de andere modellen zich in de creaties van de ontwerpers hesen. Daarna kwamen ze allemaal het barokke tapijt van de catwalk op. Ceremoniemeester en jurylid Ruud van der Peijl introduceerde de collecties ("omdat niemand anders het wilde doen"). Hij toonde zich de koning van de nonchalante presentatie door de stukjes die de kandidaten zelf hadden ingestuurd, integraal van een A4-tje voor te lezen en daarmee nog weg te komen ook.

Leroy van Halen was het eerst aan de beurt. Hij liet zich inspireren door het plattelandsdorp waar hij opgroeide, een wereld van frituur, luipaardprint en machismo. Lotte van Dijk fuseerde op een feeërieke manier mode en schilderkunst, met beschilderde gewaden met cowboylaarzen eronder. Daarna kwamen de elegante, weelderige creaties van Boris Kollar in twee tempo's de catwalk op: het waardige schrijden van zijn oudste model, en het gehaaste ritme van het nu dat de andere, twee generaties jongere, modellen aanhielden. Chelsea Peterson baseerde haar collectie op haar geboorteplaats Aruba, met kleurige zwemvesten, nummerborden en gevlochten jurken. De show van Ninamounah Langestraat zat vol seks en rock-'n-roll. Haar modellen kwamen als als een roedel hongerige wolven aangeslopen in krijtstreep en slangenprint. De laatste deelnemer van de show was Vincent Klijsen. Zijn collectie had zo uit een sci-fi-versie van de beruchte discotheek Studio 54 kunnen komen. De glamour en het futuristische hedonisme sloegen er vanaf.

De kwaliteit was dus hoog, zo hoog dat de jury het moeilijk vond één winnaar te kiezen. Bij hoge uitzondering werden er nog vijfduizend pegels bovenop het oorspronkelijke prijzengeld gedaan, waardoor Boris als Ninamounah allebei 7500 kregen, en backstage het feest verder gingen vieren. Dronken van euforie scheurden ze met grof geweld de cheque doormidden, terwijl de overige deelnemers hun verdriet wegfeestten. Maar ook van hen gaan we nog veel horen. Een finaleplaats bij de Frans Molenaar-prijs staat chique op ieders CV.

Tagged:
Frans Molenaar Award
ninamounah langestraat