liselore frowijn showde haar nieuwste collectie op een tropisch eiland

De Nederlandse ontwerper reisde af naar Trinidad-Tobago om daar exclusief haar nieuwe collectie te tonen. Wereldwijd kon meegekeken worden via een livestream.

|
01 mei 2018, 8:34am

Tijdens Koningsnacht presenteerde de Nederlandse ontwerper Liselore Frowijn haar nieuwe a/w 18’ collectie Pulchrior-Evenit in een resort op Trinidad-Tobago. Wij konden er hier in Nederland om klokslag middernacht onderdeel van zijn door middel van een livestream.

De collectie showde ze op het eiland na een uitnodiging van het modefestival Tobago Fashion Coda en de Nederlandse ambassade. Je zou denken dat een tropisch eiland een vreemde plek is om een wintercollectie te laten zien, maar de wollen stoffen bieden een prima bescherming tegen de sterke wind die er waait. In de show liepen alleen maar lokale modellen mee, schrijdend over de slingerende paden met palmbomen op de achtergrond. Er kwamen kunstige stukken voorbij, zoals de grote grijze winterjas met psychedelische print van Michiel Schuurman – met wie ze eerder al samenwerkte. Ook blauwe krijtstreep-pakken en blouses van SuitSupply kwamen in verschillende uitvoeringen voorbij, die door de ontwerper omgetoverd waren tot jumpsuits, jurken en een jasjes. De 22 looks bestonden veelal uit lagen, wat betekende dat de stukken makkelijk los van elkaar gedragen kunnen worden.

Ongeveer een maand voordat dit modespektakel plaatsvond vroegen we Liselore in haar atelier in hartje Amsterdam over haar plannen voor de toekomst, de hoogtepunten in haar korte, maar succesvolle carrière en haar nieuwe collectie. Over dat eerste is ze vastberaden. Ze wil groeien, langzaam en gestaag zodat haar label dicht bij haar kan blijven. “Ik zou wel willen dat het ooit boven me uit gaat groeien,” vertelt ze. “Dat het meer een organisatie wordt, maar nu ben ik vooral nog de spil. Momenteel vind ik het nog fijn om het in de hand te houden. Ook met het oog op het milieu – mijn merk hoeft geen fast-fashion te zijn of op grote schaal geproduceerd te worden, want dat kun je vaak niet aan.” Op die groei van haar bedrijf heeft Liselore zich de afgelopen vier jaar gefocust, waarbij ze zich richtte op kwaliteit, in plaats van op kwantiteit. Want hoe leuk ze het ook vindt om op een poëtische manier met mode om te gaan, het is minstens zo bevredigend als mensen een stuk van haar kledinglijn kunnen kopen. Om internationaal beter in de markt te liggen veranderde ze de naam van haar label wat in de winkel hangt naar Frowijn, maar voor de shows behoudt ze haar volledige naam.

Als het even kan produceert Liselore het liefste duurzaam, want dat is iets wat ze heel belangrijk vindt. Dit is dan ook terug te zien in haar nieuwe collectie, en dan met name in de materiaalkeuze. "Met materiaalgebruik kun je veel doen,” vertelt ze. “Dus probeer ik met piñatex [leer van ananasvezels, red.] verder te gaan in plaats van leer. Verder wil ik ook garens van knitwear gaan recyclen, dat heb ik voor deze collectie nog niet gedaan. Voor deze collectie werkt ze opnieuw samen met grafisch ontwerper Michiel Schuurman, die een aantal psychedelische prints voor zijn rekening nam. “Voor de samenwerking met Michiel hebben we weefsels laten maken in Italië die bestaan voor vijftig procent uit gerecycled materiaal. Verder hebben we ook samengewerkt met SuitSupply, en hebben we pakken en blouses gereconstrueerd tot nieuwe stukken. In die zin zijn de stukken dus gerecycled.”

Naast duurzaamheid liet ze zich voor deze nieuwe wintercollectie inspireren door een van de hoogtepunten uit haar carrière: de Chloé Prix-prijs die ze won tijdens het festival in Hyères van 2014. Liselore haalde inspiratie uit de levensstijl van de excentrieke eigenaresse van de Villa Noailles, het huis dat elk jaar het stralende middelpunt is van het festival. Afgelopen zomer mocht zij in de villa verblijven, waar ze workshops gaf aan de kinderen in de buurt. Marie-Laure de Noailles bouwde de villa in de jaren dertig, en haar huis was een soort creatieve broedplaats voor veel kunstenaars uit die tijd. "We maakten altijd grapjes over haar geest die nog rond zou zwerven door het huis, maar dat was gewoon het gevoel dat je er bij kreeg", vertelt ze. "Haar hele ziel en zaligheid zat in dat huis. Wat ook zo bijzonder was dat zij in die tijd talloze kunstenaars over de vloer had. Moderne kunstenaars die toen nog niet erkend werden als Dalí, Man Ray en Picasso. Zij waren shockerend voor die tijd, maar zij bood hen een platform en dat vind ik bijzonder. Bovendien schuilt daar een duurzame gedachte achter omdat ze met dat delen en doorgeven, weer andere mensen hielp.” In dat gedachtegoed van delen en doorgeven ziet ze een parallel met de samenwerkingen die ze aanging voor deze collectie, met SuitSupply, Humanoid en Michiel Schuurman. “Al die mensen zijn bereid om mij te helpen, en samen te werken en zo samen iets groters te maken. Iets wat ik heel mooi vind aan dit vak.”

Zoals Liselore zelf zegt is de collectie een hommage aan deze excentrieke vrouw, en staat tegelijkertijd de samenwerking met Suitsupply voor de sterke vrouw die zij was. “Ze stond haar mannetje en was altijd omringd met vooral mannelijke kunstenaars. Ik wilde haar met die pakken en blouses een sterk karakter geven.” Ook wat minder voor de hand liggende inspiraties zijn terug te vinden in de details van haar collectie. Voor de gekleurde prints van eigen hand, de artwork van Michiel en het vergeelde kant haalde ze inspiratie uit het rookgedrag van haar muze. Het vergeelde kant is een suggestie van de vergeelde barok-muren van de villa zelf. Daarnaast wil ze graag dat het kunstenaarschap van haar muze wordt erkend. “Ze was zelf ook een talent, en maakte ze fantasy-achtige kleurexplosies. Maar daar heeft ze nooit erkenning voor gekregen. Ze was een creatief persoon, en ze had er echt oog voor. Ze kwam uit een klassiek, welvarend milieu uit Parijs en vertrok naar die villa in Zuid-Frankrijk. Mijn plan vanuit Nederland naar Trinidad en Tobago is hetzelfde, alsof we naar ons eigen resort gaan zoals zij dat ook deed met haar villa. Zo is voor mij het verhaal rond.”

Credits

Fotografie door Chris Searles