intieme portretten van jonge creatievelingen in hun slaapkamer

Stick ‘n poke-tattoos, jongens in drag en naakte stellen vormen Poem Bakers serie ‘Hymns From The Bedroom’.

door André-Naquian Wheeler
|
18 oktober 2017, 9:41am

De Londense fotograaf Poem Baker heeft oog voor cool. Haar subjecten steken echt boven het maaiveld uit: ze hebben tattoos, doen aan gender-bending, en hebben een ongekende energie voor het leven. Voor haar serie 'Hymns From The Bedroom' stapte Poem de veilige holletjes van deze creatievelingen binnen en legde op die manier hun identiteit vast. Zo schoot ze onder andere intieme foto's van lachende tieners die zich verliefd klaarmaakten voor feestjes, en legde op die manier de hypercreativiteit en het zelfvertrouwen van de jeugd van tegenwoordig vast. Een van de meest memorabele foto's is die met twee mannelijke geliefden, die elkaar omhelzen en met zelfvertrouwen in de camera kijken.

"De modellen lieten me toe in hun wereld," zegt Poem over de interessante mix van vrienden en ontmoetingen. "Ze waren bereid om eerlijk en intiem gefotografeerd te worden." Poem fotografeerde dezelfde mensen voor vijf jaar lang, steeds opnieuw, en bouwde een visueel dagboek van "hun levens, hun worstelingen, en hun relaties" op. Dit resulteerde in een betoverend verslag van jongvolwassenen die groeien en zichzelf vinden. "Dit project heeft mij als fotograaf gevormd," zegt Poem. "Een van de belangrijkste dingen die ik geleerd heb, is dat ik niet verlegen moet zijn over wat ik wil fotograferen – wees eerlijk en open, op die manier maak je de beste foto's."

i-D: Welke fotoshoot raakte je het meest?
Poem: Ik denk een shoot tijdens een roadtrip door Amerika. Het was in een hotelkamer in San Francisco, en ik was met mijn vriendin Stef uit Sydney en haar toenmalige vriendin. Zij was een stripper uit Brooklyn. Ze gingen door een moeilijke tijd toen ik het portret schoot: ze waren een jaar samen en moesten uit elkaar door problemen met haar visa. Ze waren aan het chillen in hun kamer toen ze riepen dat ik moest komen met m'n camera, ze wilden dat ik een intiem portret van hun tweeën, maakte. Ik heb toen een heel mooi, eerlijk close-up moment mogen vastleggen. Dat is een van mijn favorieten.

Hoe ontmoet je je modellen?
Soms op straat, soms op feesten, vaak via vrienden… overal eigenlijk. Ik ontmoette ooit iemand in een bank. Ik denk dat ik wel oog heb voor individuen die iets unieks hebben. Iets dat meteen je aandacht trekt.

Hoe ben je begonnen met fotografie?
Ik heb een aantal jaar in een theater gewerkt, maar ik werd doodmoe van het feit dat het werk zo sporadisch was en dat ik niet creatief bezig kon zijn wanneer ik wilde. Toen pakte ik een camera en dacht ik: wow, dit is het. Dat is nu ongeveer zes jaar geleden.

Ik hou van hoe fotografie een directe uitlaatklep is van mijn creativiteit, dag en nacht. Ik kan er op uitgaan en zelf iets gaan doen en niet afhankelijk zijn van anderen. Ook hou ik ervan hoe het me in contact brengt met nieuwe mensen. Bijzondere mensen, waarvan ik nooit dacht dat ik ooit met ze zou praten.

Welke camera gebruik je? Heb je een voorkeur voor analoog of digitaal?
Ik gebruik de Canon 5D om digitaal mee te fotograferen, maar de laatste tijd speel ik een beetje met andere camera's. Compact film camera's zijn mijn nieuwe liefde. Ik heb een Contax T2 35MM en een Yashica T5. Ik wil gewoon iets wat in mijn zak past en ik altijd bij me kan hebben. Ik denk dat analoog meer verleidelijk is - het heeft nog steeds iets wat digitale camera's niet na kunnen doen.

Hoe heeft de creatieve scene van Londen je beïnvloed?
Ik vind wonen in Londen fantastisch! Ik denk dat het moeilijk zou zijn om foto's te maken in een andere stad. Londen heeft me de moed gegeven om mijn eigen ding te doen.

Aan wat voor projecten werk je nu?
Ik heb veel creatieve vrienden die illegale feesten geven, dus ik ben van plan hen te fotograferen. En laatst deed ik een shoot met gothics. Ik wil die subcultuur meer ontdekken.

Tagged:
Londen
tieners
Poem Baker
hymns from the bedroom