Fotografie Luka Karssenberg

animistic beliefs klinkt zo nu en dan demonisch, maar vooral buitenaards

Na twee EP’s heeft het electroduo uit Rotterdam hun debuutalbum ‘Mindset:Reset’ uitgebracht.

door Emma van Meijeren
|
27 september 2019, 8:57am

Fotografie Luka Karssenberg

Toen het Rotterdamse duo Animistic Beliefs vorig jaar de EP Sinuous Gullies uitbracht, was dat een broodnodige reminder dat de beste electro nog altijd uit het westen van Nederland komt – en dat als je Drexciya als inspiratiebron neemt, dat resulteert in muziek die donker, dromerig en gelaagd is. Je kunt het Detroit en Den Haag van de jaren negentig goed terughoren in de muziek van Animistic Beliefs, maar het is geen slap aftreksel. Een tweede EP, Molucca Quake, volgde al snel, en onze nieuwsgierigheid was gewekt.

Het duo bestaat uit Linh Luu en Marvin Lalihatu, die elkaar al sinds de middelbare school kennen en is net zo toegewijd aan elkaar als aan hun synthesizers. Dat betekent dat je ze tijdens een optreden volledig een ziet worden met hun instrumenten, als een soort muzikale cyborgs. Na twee EP’s werd het tijd voor een debuutalbum: Mindset:Reset kwam deze week uit.

Op hun debuutalbum breiden Linh en Marvin hun sonische palet verder uit. Het album opent met de titeltrack, waarop de electro-invloeden ruimte hebben gemaakt voor een experimenteler geluid. Dromerige bliepjes worden gemixt met keiharde beats, waardoor de plaat net zo goed onder techno zou kunnen vallen. Als ik bij ze langsga in Rotterdam, legt Linh legt uit dat ze niet alleen aan electro gebonden willen zijn: “We hopen dat iedereen naar deze plaat kan luisteren zonder per se die verwachting te hebben.”

1568212535692-animistic-beliefs-resize-web

Marvin begon zijn carrière als producer bij Noodlebar, een collectief dat modulaire synths maakt. Hij kwam daar terecht via zijn studie Elektrotechniek, waarvoor hij zich ging verdiepen in het maken van instrumenten. Met Noodlebar maakte hij ambient soundscapes: rustige muziek voor een niche publiek dat zich interesseert in de oneindige mogelijkheden van modulaire synths. Op een avond nam hij Linh mee: “Opeens stonden we een keiharde acidtechnoset te doen,” vertelt ze, en Animistic Beliefs was geboren.

Het duo onderscheidt zich van veel andere elektronische muzikanten door alleen live op te treden, en die optredens nooit precies voor te bereiden. “We willen zelf nog geïnspireerd kunnen raken in het moment,” vertelt Linh. Marvin vult aan: “Ik vind het ook een beetje saai als alles al voorbereid is. Soms gaan we wel flink de mist in, maar als iets niet vet is, haal je het gewoon weer weg.”

Tijdens de optredens ontfermt Marvin zich over de drums en een synth, terwijl Linh de modulaire synth doet, de MPC met de melodieën en de vocals. Dat ziet er dan ongeveer zo uit. Soms klinkt het demonisch en soms melodisch, maar altijd buitenaards en verschrikkelijk snel. Niet alleen treedt Animistic Beliefs ermee in de voetstappen van electro-pioniers zoals Legowelt, Orgue Electronique en Rude 66, ook maakten ze dit jaar een droom waar door samen met Legowelt de cassette Audiosport 8 te maken. Filmmakers Stroboscopes & Smokemachines legden dat proces vast, en gaven een grappig inkijkje in hoe de drie artiesten op dezelfde manieren muziek maken: vanuit een droombeeld, met referenties die soms nergens op slaan, onder het genot van een broodje kaas.

Voor Marvin is en blijft Legowelt een grote inspiratie: “Toen ik net mijn interesse begon te ontwikkelen voor synths, kwam ik hem al snel tegen op filmpjes. Hij is een heel uniek persoon en dat inspireert mij. Zijn persoonlijkheid komt overal in terug – in zijn geluid, zijn artwork. Het is heel herkenbaar.” Maar er is ook veel veranderd sinds Legowelt in 1996 zijn eerste plaat uitbracht. Obscure artiesten worden mede door het internet sneller opgepikt door mensen die niet per se in dezelfde scene zitten, zoals mode-aficionado’s. Zo kwam Animistic Beliefs op de radar van Gucci terecht. Eerder dit jaar speelden ze op een van hun mode-raves.

Toch gedijt het duo nog steeds erg goed in de teruggetrokken, nuchtere scene waarin het ontstaan is. Een scene die een soort echo is van het Den Haag van de jaren negentig, en die nog altijd liefkozend ‘de West Coast’ wordt genoemd. “Ik denk dat wij goed passen bij de geest van die tijd,” zegt Marvin. “Het ethos waarin alles niet overgeproduceerd moest zijn maar juist rauw.”

“Precies,” vult Linh aan. “Niet te veel nadenken, niet te veel polijsten.”

Beluister Mindset:Reset hier:

Tagged:
electro
animistic beliefs