Fotografie Lasse Dearman

hoe ludovic de saint sernin het hotste herenlabel van parijs werd

Het is niet makkelijk om op te vallen als ontwerper in Parijs. Maar sinds hij in 2016 Balmain verliet, heeft Ludovic de Saint Sernin met zijn gelijknamige label een storm veroorzaakt.

door Ryan White
|
08 augustus 2019, 8:30am

Fotografie Lasse Dearman

Als er één kledingstuk was tijdens de menswear shows van het afgelopen seizoen dat de hele modewereld in z’n greep hield, dan was het de handdoeklook van Ludovic de Saint Sernin. Ludovic stuurde zowel vrouwen als mannen in verschillende mate van naaktheid over het dak van Centre Pompidou, geïnspireerd door het concept ‘wet ‘n wild’. Sommigen in een natte, doorzichtige zijden organza, anderen in open shirts en shorts, met als hoogtepunt een model met slechts een klein handdoekje om zijn middel. “Ik wilde graag een jongen over de catwalk sturen in een handdoek, maar het moest niet te simpel zijn,” vertelt Ludovic aan de telefoon vanuit zijn studio in Parijs. “Daarom besloten we om een prachtige gebreide doek te gebruiken. Hij voelt als een sweater, het is extreem zachte merinowol.”

Het model was amper van de catwalk af, of Instagram raakte al overspoeld met fans van het label die handdoekfoto’s postten. “Vorig seizoen was het de slip met Swarovski-kristallen waar het internet gek op was,” vertelt Ludovic, over het item uit de herfst/winter-collectie van 2019. “Dat was dezelfde jongen als van dat onderbroekje. Dus ik denk dat hij een beetje onze meme queen is geworden.” Toch zou het onterecht zijn om de collectie te reduceren tot een viralmomentje. Zijn eerste officiële Men’s Fashion Week-show had veel meer substantie – Rick Owens en Olivier Rousteing zaten niet voor niets op de voorste rij.

ludovic-de-saint-sernin-lasse-dearman

Ludovic werd geboren in België en groeide op in Ivoorkust tot zijn achtste, waarna hij vervolgens naar het zestiende arrondissement van Parijs verhuisde. Hij noemt zijn jeugd een simpele, praktische opvoeding vol steun en aanmoediging, ondanks de traditionelere carrierèpaden die zijn familie bewandelde. “Ik was vroeger altijd aan het schetsen en tekenen, maar het leeuwendeel van mijn familieleden studeerde rechten of iets met politiek.” Ludovic besloot damesmode te gaan studeren aan het prestigieuze Duperré, en stage te lopen bij de sieradenafdeling van Dior en de damesschoenenafdeling bij Saint Laurent, waar hij werkte aan de laatste collectie van Stefano Pilati. “Ik liep stage bij een geweldige casting director, die vijftien jaar voor Margiela had gewerkt, en Yohji Yamamoto, een hele ouderwetse casting director. Daar leerde ik hoe belangrijk casting is voor je merk.”

Nadat hij afstudeerde kwam hij bij Balmain terecht als stagiair, waar Olivier Rousteing net creative director was. “Ik hielp de vrouw die de baas was over alle versiersels en textielen, alle geweldige couturestukken die over de catwalk gingen. Toen zij met zwangerschapsverlof ging, vroegen ze mij om haar ongeveer een jaar te vervangen. Dat was een erg intense ervaring.” Dit was voordat Balmain het lievelingetje van alle celebs zou worden. “Veel mensen hadden toen nog geen idee wat Balmain was. Het was voor de H&M-samenwerking, toen het nog een klein Frans modehuis was met piepjonge designers. Iedereen was onder de dertig, wat trouwens heel leuk was. We werkten én feestten keihard.”

Na drie jaar, in de herfst van 2016, verliet Ludovic het huis. “Ik was gefascineerd door al het handwerk en de couture bij Balmain, en ook door Oliviers verhaal omdat hij zo jong was. Maar op een gegeven moment gingen ze een richting in die niet zo bij mijn esthetiek pastte. Dus toen voelde ik dat het tijd was om mijn eigen ding te gaan doen.”

ludovic-de-saint-sernin-lasse-dearman

De volgende zomer presenteerde Ludovic zijn debuutcollectie, waarvoor hij zich had laten inspireren door Just Kids van Patti Smith en haar relatie met Robert Mapplethorpe, en die vol zat met low- en highbrow-referenties. “Er zaten verwijzingen naar de Japanse cultuur en keramiek in, maar ook naar de broek die Christina Aguilera droeg op de cover van Stripped.” De collectie bestaat uit tien looks, allemaal gemaakt door Ludovic zelf. De glamoureuze invloed van Balmain is goed zichtbaar, maar het is wel een stuk minder binair en klassiek. “Het was een coming-of-age-collectie en een coming-out tegelijk. Ik wilde beginnen met een paar sterke stukken, en een balans vinden tussen elegantie en seksualiteit.”

De reputatie van het merk is merkwaardig snel gegroeid. Elke nieuwe collectie was nog verfijnder dan de vorige, zonder ooit het rafelrandje te verliezen dat het in eerste instantie interessant maakte. De designs werden onder andere gedragen door Steve Lacy, Solange en Petra Collins, en vorig jaar werd het label genomineerd voor de LVMH Prize en won het de Andam-award. Critici juichen hem toe omdat hij iets rauws toevoegt aan het traditionele Parijs. “Ik zeg altijd dat mijn merk staat voor een terugkeer naar schoonheid, door een seksuele lens,” vertelt Ludovic. “Ik laat graag iets zien waar mensen hun eigen interpretatie op los kunnen laten.”

Hoewel zijn show dit jaar onder menswear viel, stuurt Ludovic met zijn meest recente collectie ook meer richting dameskleding. “Onze ready-to-wear-collectie wordt net zo goed gedragen door vrouwen als door mannen. Al vanaf het begin hebben we het label ook zo gepresenteerd. Ons ondergoed is natuurlijk vooral geschikt voor mannen, maar dit seizoen hebben we ook stappen gemaakt qua womenswear en specifieke vrouwenstukken gemaakt, veel jurken bijvoorbeeld. Ik kijk er echt naar uit om meer damesdingen te maken.”

Hoewel hij zijn tijd moet verdelen tussen Parijs en Londen ­– en LA zijn grootste markt is – ziet Ludovic zichzelf de Parijse menswear-week niet snel verlaten. “Ik vind het fijn om daar te zijn, het is een sexy fashion week.”

Credits


Fotografie Lasse Dearman