​jean-francois carly laat zien dat naaktfoto's en seks niet gelinkt hoeven te zijn

We hadden het met Jean-Francois Carly over zijn nieuwe expositie waarvoor hij mensen in hun eigen slaapkamer naakt fotografeerde.

door Felicity Kinsella
|
19 februari 2015, 11:40am

Surrender After: 50 Black and White Portraits is de nieuwste expositie van de in België geboren en in Londen woonachtige fotograaf Jean-Francois Carly. Voor dit project vroeg hij zijn muzen - vrienden, familie en mensen die hij in het nachtleven ontmoette - om binnen de veilige muren van hun eigen slaapkamer poedeltje naakt voor hem te poseren. De 25 jongens en 25 meisje die hij de afgelopen drie jaar fotografeerde zetten een voor een hun masker af en gaven zich helemaal bloot.

Hoe kwam je op het idee voor dit project?
Ik kwam hier een jaar of vier geleden op, in Londen. Ik wilde mijn passie voor portretten verder onderzoeken, en wilde iets anders doen dan de modeshoots die ik normaalgesproken doe. Sindsdien heb ik tijdens nachtelijke avontuurtjes veel inspirerende mensen ontmoet, met name in Oost-Londen. Ik was gefascineerd door hun positieve energie en wilde hen een eerbetoon brengen door ze te fotograferen.

Hoe heb je de personen voor je foto's gekozen?
Het begint met een ontmoeting, meestal tijdens het uitgaan - heel spontaan en niet gepland. Het kan vrij willekeurig zijn. Als ik een bepaalde persoon dan nog een paar keer ontmoet, krijg ik de behoefte om diegene te fotograferen zonder het masker. Deze 50 portretten - 25 jongens en 25 meisjes - zijn een kleine selectie. Ik had graag nog meer portretten willen maken, maar naar vijftig slaapkamers gaan is al een hele reis.

Hoe vermijd je de seksuele connotaties die verbonden lijken te zijn met naaktfoto's?
De mensen die ik kies zijn vrienden en mensen waar ik van hou en die ik bewonder vanwege hun persoonlijkheden en aura. Ik bekijk hen niet op een seksuele manier. Ik denk dat je in de beelden kunt zien dat ze niet geseksualiseerd zijn. Er is respect voor individualiteit, voor het fragiele moment dat gedeeld wordt. De foto's worden gemaakt op film, niet digitaal, en worden met de hand afgedrukt. Ik schiet vrij snel. Ik begin met een polaroid om het frame en de belichting te bepalen. Als we daarna op film schieten bepaalt de persoon zelf de poses - ik probeer me daar niet te veel mee te bemoeien. Ik probeer de essentie van iemands persoonlijkheid vast te leggen door vrij snel te handelen, voordat ze onzeker worden. Ik heb ook gemerkt hoe er een "verlegen" momentje is wanneer de mensen zich voor me uitkleden. Ik draai me daarom om of ga de kamer even uit. Daarna vinden ze het prima en is die verlegenheid weg - de meeste mensen zijn dan heel ontspannen. De poses zijn ook ontspannen - niet frontaal of provocerend. Surrender After reflecteert op dat moment waarop ze zichzelf overgeven aan de camera. 

Waarom zwart/wit?
Omdat dat het beste werkt voor dit soort intieme portretten - je wordt niet afgeleid door de kamer en andere dingen. Je probeert de ziel, de persoon te vangen, zijn of haar gezicht. Ik schiet ook op film met de Ilford HP5 voor die sexy korreligheid. Natuurlijk licht om het intiem te houden, ogen op de camera en geen retouching. 

Surrender After is van 19 februari tot 4 maart te zijn bij de Forge & Co Gallery.

jfcarly.com

Credits


Tekst Felicity Kinsella
Fotografie Jean-Francois Carly

Tagged:
Cultuur
jean-francois carly