waarom mogen tieners de tienerfilm ‘the diary of a teenage girl’ niet zien?

Hoewel veel pubers hetzelfde doormaken als hoofdpersonage Minnie Goetze, wordt veel jonge mensen toch de toegang geweigerd bij deze film.

door Francesca Dunn
|
12 augustus 2015, 11:33am

De Britse variant van Kijkwijzer (The British Board of Film Classification) heeft besloten dat de nieuwe film The Diary of a Teenage Girl in Groot-Brittannië alleen toegankelijk is voor bezoekers van 18 jaar en ouder. In Nederland, waar het bij wet verboden is om een film te bezoeken waar je te jong voor bent, is de film alleen te zien voor kijkers van 16 jaar of ouder. De film is geschreven, geregisseerd en geproduceerd door vrouwen en dat is zeldzaam in de filmwereld. De beslissing in Engeland om de film alleen toegankelijk te maken voor volwassenen is helaas genomen door een commissie die alleen uit mannen bestaat. Ja, je leest het goed: met dank aan een handjevol mannen, die zich niet kunnen voorstellen hoe het is om een tienermeisje te zijn, mogen Britse vrouwelijke bezoekers deze film pas zien als zij het grootste deel van hun puberteit al achter de rug hebben.

Wij mochten de film stiekem wel al zien, en werden onmiddellijk verliefd op het hoofdpersonage Minnie Goetze (Bel Powley). Minnie is een 15-jarige cartoonist in spe, met wie je direct vrienden zou willen worden. De film speelt zich af in San Francisco in de jaren zeventig. De film raakte ons diep, en daarom zijn we eigenlijk een beetje teleurgesteld dat deze film er nog niet was toen we zelf in de puberteit zaten. Want als de film tien jaar geleden uitgekomen was, hadden we zeker iets kunnen leren van Minnies ontdekking van haar eigen identiteit en seksualiteit. Het is dan ook doodzonde dat een groot deel van de Britse en Nederlandse tieners ook geen toegang krijgt tot deze film.

We vroegen Wahida Begum van Vertigo, de Britse distributeur van de film, om een reactie. Volgens Wahida missen deze kijkwijzercommissies totaal de boodschap van de film. "[De film] ontdekt vrouwelijke seksualiteit op een gedurfde en eerlijke manier, waarbij het hoofdpersonage niet geëxploiteerd wordt. In een tijdperk waarin jonge vrouwen constant worden geseksualiseerd en geobjectiveerd, vinden wij dat de film The Diary of a Teenage Girl juist een positieve boodschap overbrengt met betrekking tot vrouwelijke seksualiteit en zelfbeeld."

Daar zijn wij het helemaal mee eens. Vrouwelijke seksualiteit wordt in films vaak getoond vanuit het mannelijke perspectief. Ons wordt geleerd dat alleen jongens seks willen. Vrouwen moeten zich juist inhouden omdat ze anders al snel het label "slet" krijgen. "Niemand vertelt een meisje hoe het is als je graag seks wil. Wat als je een tienermeisje bent dat behoefte heeft aan seks? Deze meisjes moeten zich bijna een freak voelen omdat bijna overal verteld wordt dat meisjes dit niet zouden moeten willen… en dat is gewoon niet eerlijk," vertelt regisseur Marielle Heller. "Jongens krijgen zo vaak te horen dat hun seksualiteit normaal is. Meisjes moeten zich volgens de meeste films maar met één ding bezighouden: je maagdelijkheid bewaren, terwijl jongens constant zullen proberen dit van je af te nemen. Meisjes worden al van jongs af aan aangeleerd om zich te verplaatsen in mannelijke hoofdpersonages. Maar zelden gebeurt dit andersom. Er bestaat geen enkele reden waarom kijkers zich niet op een zelfde manier met een vrouwelijk personage zouden kunnen identificeren. Seksualiteit is een gegeven dat door iedereen wordt ervaren. Dus er is geen reden om vrouwelijke seksualiteit niet te ontdekken en te vieren."

Hoewel Minnies seksualiteit wordt aangewakkerd door een ontmoeting met het vriendje (Alexander Skarsgård) van haar moeder (Kristen Wiig), gaat deze film absoluut niet over pedofilie. Deze film gaat over de coming of age van een tienermeisje en over alles wat daarbij komt kijken. De film laat goed zien dat meisjes ook van seks kunnen houden. Volgens het Briste rapport over deze film, waar de leeftijdsclassificatie op is gebaseerd, komt er naaktheid voor in deze film. Naakt! Snel iedereen de ogen dicht. Naakt. Wat erg! Die naaktheid, waar de piemels van Britse kijkwijzer de rillingen van over hun rug krijgen, komt in de film neer op een moment waarop Minnie in de spiegel naar haar naakte lichaam kijkt, om haar veranderende lichaam te bekijken.

Eigenlijk is het vreemd dat deze film in Nederland niet bekeken mag worden door bezoekers die jonger zijn dan 16 jaar. Als we kijken naar films waarbij met een mannelijke blik naar seksualiteit wordt gekeken, zien we dat jongeren vanaf 12 jaar deze films al mogen bekijken. Denk maar aan de films als Superbad en Knocked Up. Net als moderne klassiekers als Cruel Intentions en Almost Famous. Het is dus ronduit belachelijk om een vergelijkbare film als The Diary of a Teenage Girl te verbieden voor mensen die jonger zijn dan 16 jaar. Zelfs films met hetzelfde thema, zoals Fish Tank mogen door mensen vanaf 12 jaar oud bekeken worden.

De seksuele gevoelens van tienermeisjes worden zo zelden besproken op het witte doek, dat commissies als Kijkwijzer en het Britse BBFC in de war raken of zelfs bang zijn om deze film beschikbaar te maken voor jonge mensen. Wij hopen dat Kijkwijzer nog snel bijdraait, want deze film zou door iedereen in de puberteit bekeken moeten kunnen worden.

The Diary of a Teenage Girl verschijnt morgen in de bioscoop. Ben je nog geen 16? Neem je fake i-D mee!

Tagged:
Film
nieuws
Cultuur
the diary of a teenage girl