the mercury theatre maakt van instagram een spel

Ben je de perfecte selfies en saladefoto’s van je vrienden zat? Een nieuwe kunstwedstrijd op Instagram is de oplossing om je Instagramfeed nieuw leven in te blazen.

door Kristina Britton
|
05 februari 2016, 12:31pm

The Mercury Theatre is een nieuw kunstconcept waarin hedendaagse kunstenaars anoniem de strijd aan gaan voor populariteit op social media - uiteraard gemeten in het aantal likes. Onder anderen Molly Soda, Arvida Byström, Mike Fleming, Emilie Gervais en Jeremy Couillard behoren tot de dertig internationale kunstenaars die deelnemen aan het project.

i-D sprak de video- en performancekunstenares Elsa Philippe, die The Mercury Theatre zal ontwikkelen in het IJslandse Heima en in Labroratory in Spokane, in de VS.

Wat is The Mercury Theatre en hoe werkt het?
The Mercury Theatre is een Instagramkunstwedstrijd waarvoor aan een selecte groep internationale kunstenaars wordt gevraagd om naar Instagram te kijken als een medium op zich. The Mercury Theatre gebruikt het internet als speeltuin: de kunstenaars zijn de spelers, ze spelen allemaal met een anoniem Instagramaccount en creëren zo online een artistiek alter-ego. Ze moeten zich houden aan regels die je ook in realityshows ziet: castings, wekelijke opdrachten, eliminaties en natuurlijk een winnaar. Het publiek kan stemmen door de posts te liken.

De casting loopt tot 7 februari. Het publiek kan op de Instagrampagina van The Mercury Theatre stemmen op hun favoriete anonieme identiteiten. De twintig kandidaten die de meeste likes krijgen gaan door naar de volgende ronde, waaruit Mercury de tien uiteindelijke kandidaten kiest. Het echte spel begint in april en duurt acht weken. The Mercury Theatre is een realityshow, dus verwacht plottwists, roddels en drama.

Waarom begon je met The Mercury Theatre?
Ik ben geïnteresseerd in de ontwikkeling van de mens in hedendaagse culturen en met name in de manier waarop we technologische communicatiemiddelen gebruiken om aan onszelf te werken. Momenteel richt mijn onderzoek zich op narcistisch gedrag op het internet, en de manier waarop we beelden gebruiken om onze online identiteiten vorm te geven. Het viel me op dat er overeenkomsten zijn tussen onze houding op social media (zeker op Instagram) en de manier waarop deelnemers aan realityshows zich gedragen. Bijvoorbeeld hoe men probeert een perfecte identiteit te creëren, het wedstrijdelement, de roddels, het verlangen naar erkenning en beroemdheid… social media zijn een nieuwe digitale versie van reality-tv. Ik wil van die onbesproken strijd voor likes iets groters en leukers maken. Ik wilde ook graag werken aan een groter project en het in samenwerking met anderen uitbreiden tot een online ervaring. Zo hoop ik internationale artiesten en curatoren (die iedere week de opdrachten geven) de kans te geven om mijn werk op verschillende manieren te sturen.

Je staat bekend om je video's. Heeft dit project ook iets te maken met performancekunst?
Performance komt veel naar voren in mijn video's en het was belangrijk voor me om een aantal aspecten van mijn werk door te voeren in dit project. In The Mercury Theatre zal ik 'de stem' zijn en de productie - onder de naam Mercury. Mercury is de baas over het spel en vormt de narratieve kant van het verhaal. Zo creëer ik alle drama. Mercury zal verschijnen in een aantal video's waarin wordt verteld wat er die week is gebeurd.

De manier waarop we onze identiteiten op het internet proberen te perfectioneren, is in mijn ogen al een soort performance. De kunstenaars in The Mercury Theatre moeten nieuwe online identiteiten creëren. Ze moeten Instagram zien als een medium en uitvinden hoe hun nieuwe identiteit hierbinnen kan groeien en deze digitale ruimte kan overnemen. Net als bij performancekunst zal The Mercury Theatre iets tijdelijks zijn en enkel bestaat uit online objecten.

Hoe werden de kunstenaars gekozen?
Veel van de artiesten zijn gekozen omdat hun werk gerelateerd is aan het internet, identiteit of anonimiteit. Anderen werden gekozen vanwege hun stijl, concepten of simpelweg omdat ze raar zijn. Ik wilde kunstenaars verzamelen die met verschillende media werken en kunst anders benaderen. Het was belangrijk voor me dat ze erg verschillend zouden zijn. Net als in realityshows wilde ik verschillende persoonlijkheden en identiteiten samenbrengen. De helft van de kunstenaars heb ik nooit ontmoet, maar ik kwam erachter dat een aantal van hen wel vrienden van elkaar zijn. Het is grappig om zo'n soort onverwachte wedstrijd te creëren.

Hoe vind je het dat kunst nu een competitie wordt?
Ik denk niet dat deze wedstrijd kunst competitiever maakt dan het al is. De kunstenaars die deelnemen doen niet mee om te winnen, maar omdat het ze leuk lijkt en ze hun werk verder willen ontwikkelen. De competitieve kant van het spel moedigt de deelnemers ook aan om anders te denken over de promotie van hun werk op het internet. Ze spelen anoniem, dus de resultaten zullen enkel op de kwaliteit van het werk worden gebaseerd en niet op hun naam of cv. Dat maakt het al iets minder wreed en competitief dan in het echte leven. Voor mij is dit project meer een spel dan een wedstrijd.

@the_mercury_theatre

elsaphilippe.com

Tagged:
Instagram
Cultuur
the mercury theatre