Advertentie

we bezochten ontwerper david laport in zijn amsterdamse atelier

Aanstaande donderdag opent hij de Amsterdam Fashion Week. Tussen de voorbereidingen door spraken we hem in zijn excentrieke zolderatelier over de hectische weg hiernaartoe.

|
sep. 5 2018, 9:45am

“Loop maar alvast wat rond”, zegt ontwerper David Laport als ik zijn atelier aan de Herengracht binnenloop. “We kunnen misschien in de tuin zitten, ik heb daar net nog gezeten om te schetsen. Het is nogal hectisch nu, maar ik ben zo klaar hoor! Wil je wat drinken?”

Advertentie

De ontwerper heeft een drukke tijd achter de rug. Vorig jaar juni won hij de prestigieuze International Woolmark Prize, afgelopen juni ontwierp hij kostuums voor het Nationale Ballet van het Stopera (“onwijs leuk, daar ben ik eigenlijk ook voor opgeleid”), in 2016 maakte hij de Met Gala-jurk van Solange, en hij werd door meerdere grote Amerikaanse warenhuizen benaderd die geinteresseerd waren in het verkopen van zijn collectie. Ondanks zijn succes heeft Laport geen last van grootheidswaanzin: gedurende ons gesprek is hij vooral andere mensen aan het bedanken. Aanstaande donderdag opent hij met zijn show de Amsterdam Fashion Week. Een goed moment om hem tijdens de voorbereiding te spreken over zijn inspiratie, killing your darlings en vooral heel hard werken.

“Ik wil in mijn werk altijd vooral beweging vastleggen”, vertelt Laport als ik hem vraag naar zijn inspiratie voor de aankomende collectie. “De jurken die ik voor het Nationaal Ballet heb ontworpen waren ook het startpunt voor de aankomende collectie.”

“Ik wilde de bewegingen, de snelheid en het doorzettingsvermogen van de dansers vertalen. De dynamische serie Flowers van Irving Penn inspireerde me, en zo kwam ik uit op het maken van sculpturale bloemen en planten. Ik wil niet elk seizoen iets nieuws doen, maar juist verder bouwen op mijn eerdere werk. Mijn kracht zit in het ontwerpen van een vrouwelijk silhouet, dus daar moet ik ook bij blijven. Maar het is minstens net zo belangrijk om er ook iets onverwachts in te verwerken en daar mee te spelen: Een klassieke jurk maken, maar wel met gaten erin, bijvoorbeeld. Voor de collectie van het Nationaal Ballet wilde ik dus ook niet alleen maar de lieflijke kant van bloemen uitbeelden - ik wilde ook dat er een rauw randje aan zat. Ballet is immers topsport.”

Advertentie

Laports fascinatie met dynamiek, snelheid en beweging komt ook terug in zijn werkproces. Zijn zolderatelier is gevuld met een team vrolijk werkende coupeuses, gekleurde rollen stof en excentrieke veren. In de hoek staat een apparaat voor filterkoffie en een muur vol snel gemaakte schetsen. Als hij praat, doet hij dat snel en enthousiast: niks aan hem bevestigt het stereotype over de harde, koude modewereld.

“Er zijn zoveel dingen waar je rekening mee moet houden. Het is heel moeilijk om tijd voor mezelf te creëren waarin ik afgesloten van alles kan schetsen. Vaak maak ik op het moment zelf heel veel schetsen, en dan ga ik snel weer met mijn team aan het werk. Je kunt conceptueel wel heel veel ideeën hebben, maar het moet toch ook uitvoerbaar zijn. Een jurk is niet in een dag gebouwd. Je moet heel veel geduld hebben en blijven proberen totdat het werkt en past.”

“Dat harde werken, dat zit echt in me. Ik heb het van mijn moeder”, gaat Laport verder. “Op de kunstacademie was ik ook niet altijd een wonderkind, maar als ik een ding kan, dan is dat heel hard werken.”

Toch richt Laport zich niet te veel op het succes dat het gevolg is van zijn harde werk. “Ik sta er helemaal niet zo bij stil - het beste werk ik gewoon als ik er niet te veel aan denk. Voor de Woolmark-prijs had ik bijvoorbeeld eerst het reglement gelezen. Ik zag dat het draagbaar moest zijn en dat er nog een heleboel andere vereisten waren. Daardoor was ik helemaal gestresst en krampachtig schetsen aan het maken. En ineens dacht ik: ik ga niet voor de winst, ik ga gewoon maken waar ik blij van word.”

Hij lacht: “Ik had de jurk die ik gemaakt had in een kledingzak op mijn schoot en vloog ermee in mijn eentje naar Milaan. Ik stond helemaal niet zo stil bij wat voor impact het zou kunnen hebben.”

Advertentie

Als ik hem vraag wat hij jonge ontwerpers zou willen meegeven, is het om niet te erg gehecht te raken aan een bepaald idee. “Ik had eerst bedacht om nog een heel zwart-wit thema in deze volgende collectie te verwerken, maar het combineerde niet met de rest. Als zoiets gebeurt, gebruik ik het ook niet. Dat is soms best wel heftig. Twee weken werk in een jurk die je er gewoon weer uit gooit. Maar het ook belangrijk dat je risico neemt, om iets te doen wat een beetje lijkt te wringen. Waarvan je denkt: is het mooi, of is het juist niet mooi?”

Voordat Laport weer verder aan het werk gaat zegt hij: “Een showstopper, iets raars maken, dat is makkelijk. Maar de balans vinden tussen het maken van een showstopper en iets draagbaars is het moeilijkste deel van mijn werk. Die showstopper komt er wel uit, maar hoe maak je iets wat ook echt draagbaar is zonder dat het saai wordt? Als ik ‘s avonds in bed lig, dan is dat waar ik vaak over nadenk.”

more from i-D