Advertentie

het instagramaccount 'look at this pussy' ziet vagina's en vulva's in alledaagse objecten

Oprichter Eva Sealove vertelt hoe haar pro-vulva instagramaccount viral ging en waarom het project juist in het huidige politieke klimaat zo belangrijk is.

|
aug. 20 2018, 11:19am
Advertentie

Wat hebben waterschoenen, het hart van een bloem en gesneden ham met elkaar gemeen? Niks, behalve dat ze er volgens Look At This Pussy uitzien als vagina’s. @look_at_this_pusssy is een gecureerd instagramaccount dat suggestieve foto’s combineert met grappige onderschriften. Het werd in 2014 opgericht door beste vriendinnen Eva Sealove en Chelsea Jones en toont alledaagse objecten die het vrouwelijke lichaam vieren – en daarmee bedoelen we dan vooral de vagina.

“Als mensen het hebben over vrouwelijke seksualiteit en aantrekkelijkheid komen ze vaak uit op borsten en billen”, zegt de 28-jarige Sealove, die het account alleen runt. “Maar Look At This Pussy laat je met een andere blik naar alledaagse foto’s kijken. Het is grappig bedoeld, maar bevat ook zeker radicale elementen.

Vooral in het Trump-tijdperk is het radicaal. De feed, die bestaat uit inzendingen en Sealove’s eigen persoonlijke foto’s eigent vrouwelijke seksualiteit opnieuw toe. Sommige mensen hebben het project bekritiseerd omdat het zich alleen richt op de vagina, maar voor Sealove is de vagina meer een symbool voor vrouwelijkheid dan een commentaar op wat het betekent om vrouw te zijn. Sealove is het project aan het uitbreiden met een adviesrubriek en een merch-lijn. Hiermee hoopt de schrijver en curator uit Los Angeles de pussy weer onder de aandacht te brengen – op een positieve manier.

i-D sprak Sealove over Instagram-haters en het belang van je kwetsbaar opstellen.

Hoe is Look At This Pussy begonnen?
Ik ben het samen met mijn beste vriendin begonnen. We waren begin twintig, woonden in LA en waren allebei single. We waren heel hecht, zoals je wel vaker hebt als je in de twintig bent, en spraken elkaar zo’n beetje elke dag. We begon met appen vanaf het moment dat we opstonden tot na ons werk. Op een gegeven moment begonnen we elkaar foto’s te sturen van dingen die op vagina’s leken. Dat begon volgens mij toen ik in de pauze van mijn werk een rondje liep en een bloem zag die er wat van weghad. Ik maakte er een foto van en appte die door naar haar. Ik heb kunstgeschiedenis gestudeerd en zij werkte in de kunstwereld, dus we waren allebei geïnteresseerd in gender en de manier waarop het vrouwelijke lichaam wordt afgebeeld. Daar is het eigenlijk begonnen.

Wanneer ging het van een privégesprek naar een openbaar instagramaccount? En wat was het doel daarvan?
Volgens mij was het filosoof Susan Sontag die zei: “Elk beeld op het internet valt op de een of andere manier te herleiden naar pornografie.” Ik vind dat een interessante gegeven – met name wat het betekent in relatie tot Instagram en echte pornografie. Foto’s van het vrouwelijke lichaam zijn vaak een soort striptease: het laat wel wat zien, maar laat ook veel over aan de verbeelding – en dat is op zichzelf een soort verleiding. Maar het gros van die beelden zijn gemaakt en verspreid door mannen. De vagina en de vulva worden dan een rebels statement: “Hier is een pussy!”

Als we het hebben over het seksualiseren van vrouwen, wordt de vagina meestal weggelaten. Het lijkt iets te zijn waar mannen – en eerlijk gezegd, een heleboel vrouwen – bang voor zijn of een afkeer tegen hebben. Die mensen kom je niet echt tegemoet door foto’s van gesneden hammen te plaatsen.
Klopt. Maar ik ben dan ook niet geïnteresseerd in de-seksualiseren van het lichaam. Het lichaam is een seksueel iets en dat hoef ik niet te veranderen. Wel wil ik dat mensen er op een andere manier naar leren kijken.

Bestaan jouw volgers vooral uit vrouwen?
Ik heb zeker meer vrouwelijke volgers, maar een heleboel mannen zijn ook geïnteresseerd en dat vind ik heel grappig. Een paar van de beste feministen die ik ken zijn mannen. Maar er is ook een deel van de volgers – en ik ga niet zeggen dat het allemaal mannen zijn, want dat denk ik niet – die denken dat het profiel door een vijftienjarige jongen gerund wordt en de onderschriften niet lezen. Ik haat die mensen niet. Hun ogen worden nog steeds op een bepaalde manier geopend – ze zien dingen nog steeds op een andere manier dan gewoonlijk. Niet iedereen is deel van je doelgroep.

Advertentie

Heb je veel haters?
Helaas heb ik wel gemerkt dat een bepaald soort hater veel meer voorkomt sinds de Trump-verkiezingen. Ik vind het naar om te moeten zeggen, want ik merk dat we omringd worden door vreselijke, negatieve taal in onze media, en diep in mijn hart wil ik geloven dat het geen afspiegeling is van onze mainstream cultuur, maar dat is het wel. Wat ik de laatste tijd veel krijg zijn opmerkingen van mannen die zeggen dat vrouwen die feministisch zijn gewoon bitter en dom zijn, en geen man kunnen krijgen. Ik probeer mezelf in te prenten dat zo iemand gewoon wat empathie nodig heeft. Maar er is een groot verschil tussen deze mannen en trolls, omdat deze mannen namelijk echt geloven wat ze zeggen. En dat is naar.

Toen je het account in 2014 begon was het een heel ander politiek klimaat. Waarom is dit project vooral nu zo belangrijk?
Ik denk dat gelijkgestemde mensen – feministen – af en toe moeten lachen en een gevoel van solidariteit moeten voelen. Dat gold ook al pre-Trump, maar nu al helemaal.

Is dat ook de reden waarom je de adviesrubriek bent begonnen?
Ik wilde dit al heel lang doen, omdat ik heel veel DMs krijg met vragen zoals “Mijn vriendje heeft iemand anders gezoend, wat denk je dat ik moet doen?” of “Ik ben vijftig en voel me paniekerig. Heb je wat goeie raad?” Het voelde heel goed om tegen jonge mensen te praten over hun leven. Ikzelf hou van adviesrubrieken en bespreek graag mijn emotionele problemen met vrienden en familie. Dus die adviesrubriek voelde als een natuurlijke vervolgstap.

Waarom denk je dat mensen zulke vragen gingen stellen?
Omdat de account op een bepaalde manier heel kwetsbaar is. Het legt veel bloot, ook al zijn de beelden zelf soms heel erg grafisch. En het opent een dialoog. In elke vriendschap of relatie geldt dat de andere persoon zich ook kwetsbaar op zal stellen als jij je kwetsbaar opstelt. Maar er moet altijd een persoon zijn die de stap naar kwetsbaarheid maakt. De basisboodschap van Look At This Pussy is altijd hetzelfde gebleven: “Wees empathisch en gedraag je als mens. En geloof in jezelf!” En of het nou grappig, of lyrisch of een beetje verdrietig is - dat is altijd de leidende boodschap.

more from i-D