Advertentie

deze poederroze muziekvideo’s omarmen ‘radicale tederheid’

Je emoties laten zien is geen teken van zwakte meer.

|
aug. 14 2017, 1:16pm

Screenshot via YouTube

Advertentie

Een groeiend aantal artiesten biedt een tegengeluid aan het idee dat "roze alleen voor meisjes zou zijn" en "alleen mietjes huilen", door 'radicale tederheid' te omarmen, een esthetiek die op het internet ontstaan is. De recentelijk ontstane term verwijst naar kunst met een onverschrokken focus op emotionaliteit. Wanneer je op Tumblr op deze term zoekt, zul je foto's voorbij zien komen van 'mooie' dingen als bloemen en teddyberen, met een overheersend pastel kleurenpalet.

Mensen gebruiken de esthetiek om profielen te cureren vol nevelige plaatjes, zacht uitgelichte selfies en gevoelige quotes. Het zou "politiek zijn om compromisloos je emoties te delen, een manier om te vechten tegen het idee in de samenleving dat gevoelens een teken van zwakte zijn," legde dichter en kunstenaar Lora Mathis (één van de populairste deelnemers aan de esthetiek) uit in een interview uit 2015. De laatste twee jaar zien we radicale tederheid uitgebreid terugkomen in vele facetten van popcultuur: van het delen van poëzie op Instagram tot aan Stan Smiths in 'millennial pink'.

Advertentie

Het grootste medium waar radicale tederheid voet aan de grond aan het krijgen is, is de videoclip. Een uitstekend voorbeeld is de clip van Cranes in the Sky van Solange. In het openingsshot draagt ze een geplooide, roze mantel, die op een zachte suikerspinwolk lijkt. Ze zingt over de strijd tegen depressies en hoe je daar sterker uit kunt komen, zonder daarin een keiharde vechtersbaas te worden. Het is de belangrijkste boodschap van radicale tederheid: er zit een kracht in kwetsbaarheid.

Ook artiesten als Kesha en Selena Gomez hebben dit aan de wereld laten zien in hun snoepige video's. Fans denken dat een eetstoornis de inspiratie vormde voor de video van Fetish van Selena. In deze film, die geregisseerd is door Petra Collins, stopt de popster allerlei dingen in haar mond, waaronder een chemisch blauw stuk zeep en een wimperkruller. Maar er zit een vreemde schoonheid in Fetish: het laat zien dat iedereen weleens met zijn persoonlijke demonen moet afrekenen, zelfs popsterren.

In een wereld waarin jongens zichzelf constant moeten 'vermannen', zochten wij vijf video's die ons eraan herinneren dat het oké – en zelfs stoer – is om soms soft te zijn.

Chance the Rapper - Same Drugs

Chance en een levensgrote pop zitten samen aan de piano om een ballad ten gehore te brengen in deze clip van Jake Schreir. De pop is schattig, maar Same Drugs is eigenlijk best neerslachtig. "Where did you go to end up right back here," zingt de rapper uit Chicago, "When did you start to forget how to fly?" Hartexplosie.

Het bitterzoete sfeertje neigt toch vooral naar het zoete. Het is geschoten met een nostalgie-opwekkende vierkant formaat, de achtergrond is seventies-magenta, en als het nummer opbouwt met een met een crescendo vol gospel, regent het sneeuwvlokken. Het is sowieso zeldzaam dat populaire artiesten poppen in hun clips gebruiken, maar vooral zwarte mannen uit de testosteron-rijke rapwereld. De keuze voor knuffelpoppen gaat verder dan esthetiek: de meeste rappers willen vooral rijk, sexy en intimiderend overkomen, maar in Same Drugs, wil Chance gewoon schattig en kwetsbaar zijn.

Charli XCX - Boys

In deze video keert Charli XCX de mannelijke blik ondersteboven. Maar de boys in deze clip mogen zorgeloos zijn, en verschillen daarin heel erg van de meeste video-stoeipoezen. Er is geen sprake van toxische mannelijkheid in deze video: jongens zijn gewoon jongens. Begeleid door cameo's van Joe Jonas, Diplo en Tom Daley, storten Charli's man crushes zich eigenlijk in alles waarin jonge jongens doorgaans ontmoedigd worden (zoals het spelen met teddyberen, het dragen van roze en glitter). Met zijn aanstekelijke refrein laat Boys zien dat radicale tederheid eigenlijk best wel sexy is. Een wijze les, jongens.

Selena Gomez - Fetish

Advertentie

Selena Gomez maakt je tot een voyeur met Fetish. De video begint vrolijk, en Selena loopt door een buitenwijk in een geel vintagejurkje met een boodschappentas aan haar arm. Maar de dingen lopen al gauw uit de hand, en in de neerwaartse spiraal van de video zie je de popster onder andere met borden en eten smijten in de keuken. Dingen die de meeste mensen liever achter gesloten deuren zouden doen. Je voelt je licht beschaamd als je Selena vanuit je luie stoel zulke intieme, ongelukkige momenten ziet beleven. Maar daar gaat het juist om: vrouwen worden zelden aangemoedigd zo expressief en ongefilterd hun frustraties botvieren.



Lil Yachty - Keep Sailing

In deze docu-musical van veertien minuten, kijkt Lil Yachty terug op zijn atmosferische opkomst richting wereldroem. Ook deze film is van Petra Collins. De dromerige, wazige beelden mengen realiteit en fantasie. Er zitten eerlijke interviews in de film met bekenden van Yachty en je ziet de rapper bij de kapper zitten met zijn limonade-rode braids. De fantasie komt de film binnengewandeld in de vorm van slapstick-karakters die Yachty vertolkt. Een oude man met een rode snor bijvoorbeeld. Deze film heeft de iPhone-beeldverhouding van 4:3. Het geeft Keep Sailing een charmant melancholisch amateurgevoel.

"I was probably the popularest kind on campus, but in the worst way," zingt Yachty in één van de realistische scènes. "I was a laughingstock. I was a joke because of my hair."

Van een rapper die normaal gesproken teksten uitkraamt als: " I can't love no bitch, every single ho is trife," is deze 14-minuten pure kwetsbaarheid en blijdschap uniek.

Lady Gaga - Million Reasons

Advertentie

Gaga schroomt niet om de tweedeling tussen manische blijdschap (Just Dance, Telephone) en de depressieve dieptepunten die daar doorgaans op volgen (Dope, Speechless) te onderzoeken. Maar in Million Reasons, tilt ze het naar een ander niveau. Het nummer volgt Perfect Illusion op en kan het beste worden samengevat als: dansen in de woestijn, hallucineren, tegen de vlakte gaan. Ze ligt op de grond van de woestijn, volledig uitgeput. Dan verschijnt er plots een groep fans die Gaga van de grond rapen, haar de zwarte SUV in tillen en haar knuffelen als ze haar tranen op de vrije loop laat. Met de video wilde Gaga zeggen dat ze volledig afhankelijk is van haar fans, en niet van de glitter en glamour, om zich door het leven te slaan. En als zelfs iemand die ooit een vleesjurk naar een awardshow droeg zich af en toe onzeker voelt, wie dan niet?

Million Reasons is een van de meest subtiele visuals die Gaga tot dusver heeft voortgebracht. Het concept is simpel: de artiest speelt gitaar en zingt over hoe ze haar emotionele kracht terug kan winnen door te bidden. Na de vuurspuwende bh's en de pepsiblikjes als haarrollen, en een rits aan schizofrene dance anthems, laat Gaga zien dat het meest schokkende wat je misschien wel in dit huidige muzieklandschap kan doen jezelf zijn is. En check natuurlijk ook even de van-top-tot-teen roze outfit.

more from i-D