Advertentie

dansen voor vrijheid in tbilisi

Afgelopen weekend hield de jeugd van Georgië een grote protest-rave voor het parlementsgebouw nadat gewapende politie een nachtclub in Tbilisi binnen was gestormd. i-D sprak met een aantal jongeren over de gebeurtenissen, en wat er gaat volgen.

|
mei 16 2018, 11:15am
Advertentie

Afgelopen weekend vormde het plein voor het Georgische parlementsgebouw in Tbilisi het decor voor een van de grootste raves die de stad ooit heeft meegemaakt. Een indrukwekkend momentum van jeugdige rebellie. De verboden rave was een protest tegen de hardhandige invallen van de politie in nachtclubs Bassiani en Café Gallery, de belangrijkste plekken in de dancescene van Tbilisi. De politie bestormde de clubs op de vroege zaterdagmorgen en hield kort een groot aantal clubbers vast, en arresteerde Tato Getia en Zviad Gelbakhiani, de oprichters van Bassiani. De invallen gebeurden waarschijnlijk omdat de overheid Bassiani verantwoordelijk hield voor vijf mensen die de weken daarvoor door drugs overleden in Tbilisi – ook al viel geen een van die doden in de clubs.

Maar de Georgische jeugd liet al gauw zien dat het recht om te dansen en vrij te zijn in de inclusieve clubs hen niet afgenomen kon worden. Het uitgelaten publiek danste uren aan een stuk door, op knallende muziek en in wolken gekleurde rook. Verbonden door slogans als: “We Dance Together, We Fight Together” en “Dance for Freedom.”

In de afgelopen jaren is creativiteit een katalysator voor positieve verandering in Georgië. Het land, dat tussen Azië en Oost-Europa ligt, was bijna de gehele twintigste eeuw onderdeel van de Sovjet Unie. De jaren negentig waren enorm turbulent voor Georgië – het land kreeg te maken met een burgeroorlog, economische crisis en een Russische invasie. Nu krabbelen de inwoners langzaam op van die complexe situatie, en de nieuwe generatie is klaar om zijn stempel te drukken op de internationale creatieve wereld.

Prominente talenten die Georgië op de culturele kaart zetten zijn Demna Gvasalia, creative director van Vetements en Balenciaga, en kunstenaar Andro Wekua. Andere opkomende modetalenten uit het land: Irakli Rusadze met zijn kledingmerk Situationist, en George Keburia, die eerder al outfits maakte die door Lady Gaga zijn gedragen. Daarnaast zijn de zonnebrillen favoriet van Rihanna en Solange. In de Georgische hoofdstad huist ook een opbloeiende hip-hop (zoals KayaKata) en technoscenes.

Na het protest vroeg i-D de jonge mensen van Tbilisi naar vrijheid, creativiteit en hun wensen voor Georgië.

Etuna Machavariani , 25, studeert en doceert psychiatrie
“Vandaag kwamen jonge mensen bijeen omdat een van onze basisrechten is geschonden. Hebben we het recht om ons veilig te voelen in eigen land? Hoeven we niet bang te zijn dat de politie onschuldige mensen op de vloer gooit en met geweren bedreigd? Wat ik zag als reactie op de hardhandigheid van de overheid was een eenheid van verstandige, jonge, mooie mensen. Zij vochten, en wij beantwoorden dat met dansen. Uiteindelijk gaf de overheid zich over, wat te gemakkelijk en vruchteloos voelde. Toen het stof weer neerdaalde bleef ik maar denken: was het allemaal een geplande show? Een gecontroleerd theater om eerst de macht en dan de goedheid van de overheid te laten zien? Deze vieze nasmaak verpest de overwinning een beetje. Maar één ding is zekerーde eenheid en wilskracht van de jeugd is het enige wat hoop geeft in deze tijd van massahysterie en onzekerheid.

Het is net alsof er twee verschillende werelden bestaan in Georgië. Er is een deel van de gemeenschap dat bestaat uit ruimdenkende mensen van de toekomst, en wanneer ik met hen praat weet ik waar we voor vechten. Maar op een dagelijkse basis stuit ik ook op de harde realiteit van de conservatieve meerderheid. Er is vooruitgang, zeker als je het vergelijkt met de gebeurtenissen van vijf, tien of twintig jaar geleden. Ik wil dat Georgiërs niet langer politieke, religieuze en andere autoritaire figuren als voorbeeld te zien. Alleen zo kunnen ze mentaal vrij zijn. Meer raves, meer kunst en meer liefde.”

Giorgi Wazowski, modefotograaf en stylist
“Ik was met vrienden bij Café Gallery, waar opeens mensen geweren op ons gezicht richtten en ons dwongen op de dansvloer te gaan liggen. We wisten niet wat er aan de hand was, ze fouilleerden ons en we mochten onze telefoon niet gebruiken. Het duurde bijna vijftien minuten voordat ze ons lieten gaan. Toen we buitenkwamen ontdekten we pas dat het politie was, dat hadden ze ons nog niet verteld.

Advertentie

We willen vrijheid. We willen niet in een land wonen waar de politie ons met geweren kan bedreigen en zeggen wat we moeten doen. We willen gewoon vrij zijn, samen dansen, samen lol hebben.

Er gebeurt veel in de creatieve scene van Tbilisi, alles beweegt en verschuift heel snel. Er zijn een paar goede modeontwerpers, zoals George Keburia en Golan Damian. Ik vind het leuk dat ze in dezelfde stad wonen, van dezelfde generatie zijn, maar verschillende stijlen en esthetiek hebben. Om dingen te veranderen moeten mensen toegewijd zijn aan wat ze doen. Ik geloof dat Tbilisi een bestemming op de modekaart kan worden, maar dat kan alleen door hard werken en toewijding.”

Louisa Chalatashvili, 30, fotograaf
“Over het algemeen gezien is de Georgische gemeenschap nog steeds conservatief, maar in de afgelopen vijftien jaar is er veel veranderd. Mensen worden ruimdenkender. Social media is een bemiddelaar geworden waar mensen hun mening kunnen delen en protesteren, wat zorgt voor pluralisme. Zelfs de oude generatie accepteert meer omdat ze dingen lezen uit het perspectief van andere, goed onderbouwde posities. De jonge generatie is zeker anders. We zijn DIY, in mode, kunst en zoveel andere creatieve gebieden. We zijn beter geïnformeerd over mensenrechten en voelen ons verantwoordelijk voor de maatschappij. Ik zou graag zien dat onze gemeenschap toleranter is naar minderheden of mensen die ‘anders’ zijn. Als we een bepaald probleem tegenkomen, moeten we ons niet inhouden ーwe moeten handelen.”

Ika Jojua aka Aghnie , 34, audiovisueel kunstenaar
“Verandering vindt plaats. Het is verfrissend om te zien dat zoveel jonge mensen ーen ook die van vorige generatiesーnaar buiten gaan en vechten voor vrijheid, gelijkheid en vrede. Het voelt zo verenigend om naast deze mooie mensen te staan, en gedachten uit te wisselen, te dansen, en onderdeel te zijn van dezelfde beweging. Jonge mensen willen zien dat dit land een beter plek wordt, dat is het belangrijkste voor ze.

Over de Georgische maatschappij gesproken, ik denk dat sommige waarden zo diep geworteld zijn dat het soms nutteloos is om een rationele dialoog aan te gaan met de oudere generatie. De Georgische maatschappij wordt pas progressief wanneer ze ook niet-traditionele ideeën omarmen. Mensen zijn nog steeds terughoudend als het op verandering aankomt, het is een akelig iets voor ze. We moeten allemaal nadenken over vooruitgang, zonder vooroordelen, en meelevend zijn.”

Gvantsa Jishkariani, kunstenaar en mede-oprichter Patara Gallery
“Na de helse ervaring die we meemaakten, was de hoeveelheid liefde die ik voelde onverwacht, en die kwam van zowel vrienden als vreemden. Op straat was ik bang. Mensen in zwarte T-shirts kwamen uit de duisternis en vielen mensen aan, maar ik wist dat ze ons niets konden doen, als we maar bij elkaar bleven. Als we ons bekommeren om elkaar, dan is onze liefde groter dan alles. We dansen samen, we vechten samen, we doen dit samen.

In Tbilisi hebben we inmiddels al zoveel survival-skills opgebouwd, gewoon door creatief te zijn. Ik ontmoet veel jonge mensen met verschillende achtergronden, en ik kan zeggen dat de progressieve jeugd in de minderheid is. Maar ik geloof nog steeds dat zelfs een paar mensen voor een revolutie en verandering kunnen zorgen. Om dingen te veranderen zou ik mensen vragen laten stellen, want zonder vragen, is er geen plezier, geen ontwikkeling. Ik zou ze veel nieuwsgieriger willen maken, want gebrek aan interesse zorgt voor onwetendheid en dat helpt niet mee in het bouwen van een betere maatschappij. Ik wil mensen moediger maken en zorgen dat ze meer durven. Dan pas worden er beslissingen gemaakt op basis van dromen, niet op angsten.”

Advertentie

Lado Bokuchava, 27, modeontwerper
Naar mijn mening is alles wat er in dit weekend gebeurde ontzettend belangrijk, niet alleen voor de jeugd, maar voor het hele land. We moesten vechten voor de positie van ons land op dit moment, en we leveren die vooruitgang niet in. Zonder vrijheid is het onmogelijk om veilig te leven. Ik wil niet bang zijn voor de politie, die me eigenlijk zou moeten beschermen. Ik wil hun haat niet voelen, omdat ik niet zoals hen ben. Ik wil niet bang zijn dat er iemand zonder reden een geweer op mijn hoofd richt als ik dans in een club. Ik wil niet dat mijn vrienden met angst over straat lopen. Ik wil niet dat mijn dochter opgroeit in een land waar fascisten een vredig protest verstoren.”

Gola Damian, 26, fotograaf
“De invallen in de nachtclubs was het ergste wat de regering tegen deze gemeenschap kon doen. Voor mij en vele anderen zijn de nachtclubs in Tbilisi de enige plek waar je echt vrij kunt zijn. En dan stormen ze binnen en verbieden ze ons van de vrijheid te genieten, verbieden ons te dansen, onder het mom van een een betekenisloos excuus. Ik was die avond thuis maar ging naar Bassani om steun te geven toen ik het nieuws hoorde. Ik werd uiteindelijk gearresteerd, in een auto gezet en ik heb vier dagen vastgezeten voordat iemand mijn borg betaalde. Ik weet niet zeker wat er nu gaat gebeuren, maar ik betwijfel ten zeerste dat deze situatie gaat makkelijk gaat veranderen, omdat onze regering niets geeft om wat de mensen willen, denken of voelen.”

Nina Bochorishvili, 26, Chaos Concept Store
“We vechten voor vrijheid en tegen onrecht. De regering moet begrijpen dat niemand tolereert dat ze onze vrije ruimtes binnendringen en onschuldige burgers fouilleren. Als ze een democratisch land willen opbouwen dan moeten ze ophouden met het gebruiken van strategieën uit de Sovjet-tijd. Dit weekend heeft de regering geleerd dat we niet bang zijn en dat we ons niet stilhouden. Tijdens deze dagen was de manier waarop we protesteerden voor mij het belangrijkste ーdoor muziek, dansen, lachen en positief zijn. We waren heel boos, maar we begrepen dat geweld nooit beantwoord moet worden met meer geweld, maar met vrede en liefde.”

more from i-D