Advertentie

paralympisch sporter brenna huckaby viert de schoonheid van haar handicap

Model, atleet en activist Brenna vertelt over tegenslag en het omarmen van het lichaam dat je hebt.

|
aug. 15 2018, 10:05am

Foto's via Brenna Huckaby's Instagram.  

Advertentie

De relatie van de tweeëntwintige Brenna Huckaby met haar lichaam is gevuld met compromissen, herontdekking en zelfliefde. Opgroeiende in Louisiana droomde ze over een toekomst als turnster, maar tragisch genoeg werd ze op haar veertiende gediagnosticeerd met een osteosarcoom, een zeldzame vorm van botkanker die vooral voorkomt bij tieners en jongvolwassenen. Brenna nam de dappere beslissing om haar rechterbeen te laten amputeren en zo de tumor te laten verwijderen. Haar turndroom viel in duigen, maar twee jaar later leerde ze in plaats daarvan te snowboarden. In 2018 werd ze de winnaar van twee gouden Paralympische medailles, en tijdens haar indrukwekkende sportcarrière zet ze zich in voor bodydiversity en zelfacceptatie.

Eerder dit jaar schreef Brenna geschiedenis als de eerste Paralympische atleet die in de bikini-editie van Sports Illustrated verscheen. Ze werd gefotografeerd door James Macari in Aruba, en ziet er op de foto’s uit als een uitdagende, prachtige jonge vrouw. “Ik wil dat er meer vrouwen met een handicap in onze media zichtbaar worden, en erkend worden voor de mooie vrouwen die ze zijn”, zegt ze. Brenna weet dat schoonheid niets te maken heeft met wat je draagt, hoeveel je weegt of hoe fotogeniek je bent. Het gaat om hoe je je voelt en of je het zelfvertrouwen hebt om jezelf te zijn, zonder je daarvoor te verontschuldigen. Hier deelt ze haar visie op schoonheid.

“Ik leerde al vroeg in mijn leven dat niets voor altijd is. Je levensplannen staan nooit vast -- en dat is oké, want het leven is te kort om je daar zorgen om te maken. Het leven heeft me altijd verrast, voor en na de kanker, maar ik heb geleerd overal het beste van te maken.

Ik droeg geen make-up tot mijn laatste middelbare schooljaar. Ik had een flinke goggle-tan (die witte afdruk op je gezicht door je skibril), die ik tevergeefs probeerde te verhullen met bronzer. Schoonheidsroutines zijn voor mij altijd trial-and-error geweest. Ik sta altijd open voor het proberen van nieuwe dingen, zoals het verven van mijn haar in gekke kleuren. Qua kapsel durf ik alles wel aan: het groeit toch weer terug. Ik hou van de dosis zelfvertrouwen die make-up en schoonheidsroutines je kunnen geven, maar ik heb mezelf geleerd om het nooit als een noodzakelijke steun te zien.

“Als kind kon het me niet zoveel schelen hoe ik eruit zag. Het was geen prioriteit. Pas toen ik op de middelbare school kwam begon ik meer oog te hebben voor mijn uiterlijk - en precies toen kreeg ik kanker en verloor ik mijn been. Door het moment waar het op gebeurde - het punt dat ik net over mijn uiterlijk na ging denken – kreeg ik veel problemen met mijn lichaamsbeeld: ik heb geworsteld met eetstoornissen en een afkeer voor mijn lijf. Pas toen ik mijn dochter kreeg kon ik deze problemen en onzekerheden helemaal loslaten. Ik wilde niet dat ze de vreselijke dingen die ik tegen mezelf zei zou horen. Wat voor voorbeeld zou ik dan voor haar geweest zijn?

Toen ik mezelf niet meer naar beneden haalde, viel alles op zijn plek. Ik begon van elk onderdeel van mezelf te houden. Ik droeg geen shorts meer over mijn badpak en ik was niet meer zo zelfbewust wanneer ik iets gedurfds aan had. Ik begon gewoon te leven!

Ik vind het belangrijk om een voorbeeld te zijn voor jonge mensen die met hetzelfde worstelen als ik. Ik zag toen ik opgroeide geen vrouwen met een handicap in tijdschriften, en al helemaal geen modellen die er zo uitzagen en ‘sexy’ genoemd werden. Ik ben blij dat ik nu een rolmodel kan zijn voor anderen.

Advertentie

Online zichtbaarheid en de opkomst van social media heeft schoonheid toegankelijker en inclusiever dan ooit gemaakt. Er zijn zoveel verschillende vrouwen online, die zich op zoveel verschillende manieren uiten. Het is heel behulpzaam geweest in het creëren van een ander bewustzijn van schoonheid. Natuurlijk moet de mode-industrie er vervolgens ook in meegaan. We zullen altijd de druk voelen om ons aan te passen aan bepaalde schoonheidsidealen, en dat is iets waar ik nog steeds mee worstel. Ik hou van mijn lichaam en ik voel me zelfverzekerd, maar dat betekent niet dat het geen continu proces is.

Ik wil verschillende typen schoonheid onder de aandacht blijven brengen en een rolmodel zijn voor anderen. Ik wil generaties blijven inspireren om van zichzelf te houden en ze te motiveren de obstakels in hun leven te overkomen. En ik wil mensen laten zien dat schoonheid een reflectie is van je binnenste zelf. Wanneer ik me mooi voel is dat niet omdat er iets aan mijn buitenkant is veranderd. Schoonheid is het zelfvertrouwen dat door je heen schijnt.

more from i-D