Advertentie

wat betekent schoonheid voor iemand die zich als transmasculien identificeert?

Kai, Casil en Elie - drie transpersonen - vertellen over de beperkingen van gender en het belang van rolmodellen.

|
jun. 22 2018, 9:21am

Fotografie door Amelia Fern, via Instagram 

“Het kan een paar minuten kosten om me ’s ochtends klaar te maken, maar ook een paar uur,” vertelt Kai Isaiah Jamal. “Gisteren bleef mijn snor niet goed zitten, en belandde ik een twee uur durende crisis.”

Kai komt uit Leeds, in het noorden van Engeland. Hij doet aan performancedichten en komt als activist op voor de zichtbaarheid van transseksuelen. Iedere ochtend volgt hij hetzelfde schoonheidsritueel: eerst neemt hij een douche – iets wat voor hem de laatste tijd makkelijker was omdat het badkamerlicht stuk was en hij zijn lichaam niet kon zien in de spiegel. Vervolgens tekent hij met een kohlpotlood zijn snor bij, om hem te benadrukken. Dan bindt hij zijn borsten in en stopt hij een packer – een broekvulling in de vorm van een penis – in zijn broek. “Soms duurt het vijf minuten om hem er goed in te doen,” lacht hij. “Ik wil niet dat het eruitziet alsof ik met een erectie rondloop.” Tot slot kiest hij zijn kleding uit. Strakke materialen vermijdt hij, en al zijn shirts vallen los om zijn lichaam.

Kai gefotografeerd by Amelia Fern

Iets wat Kai de zekerheid geeft om zijn huis uit te durven gaan, is het nemen van selfies. “Het heeft alles met bevestiging te maken,” legt hij uit. “Toen ik net begon met mijn transitie, zeiden mensen tegen me dat ik voor de spiegel moest gaan staan en positieve dingen tegen mezelf moest zeggen. Maar dat voelde zo onnatuurlijk en geforceerd. Zo kwam ik erachter dat juist het nemen van foto’s me helpt. Het aanpassen van het licht en het kiezen van de juiste hoek – het zijn allemaal dingen waarmee ik mezelf op een bepaalde manier kan laten zien. En hopelijk zien anderen me daardoor ook op die manier.”

Advertentie

Kai vindt het belangrijk om open te zijn over alle emoties die zijn ochtendroutine met zich meebrengt. Hij hoopt dat andere transmannen hierdoor inzien dat ze niet alleen staan in alles wat ze doormaken. Zo raakte Kai zelf geïnspireerd door mannen als Cayden Carter, die ook zijn moeilijke momenten op social media deelt, en door schrijver en activist TIQ, die post over zijn leven als transseksuele vader. Op Instagramaccounts zoals die van Cayden geven transmannen elkaar advies in de reacties onder de posts. Als je tijdens je transitie nog steeds ongesteld wordt, raden ze je bijvoorbeeld aan om die week iets leuks te gaan doen, zoals naar de kapper gaan.

Toch wordt er in de mainstream media nog maar weinig gesproken over hoe het is om als vrouw een man te worden. De afgelopen jaren zijn transvrouwen en het geweld waar zij mee te maken hebben wel veel in het nieuws geweest. Transvrouwen zijn hierdoor zichtbaarder geworden, en er is meer begrip ontstaan voor de moeilijkheden die zij doorstaan – zoals de schoonheidsidealen waaraan ze onderhevig zijn, hun veiligheid en de vraag of ze er cisgender uitzien of niet. Volgens Kai is het belangrijk dat deze dingen besproken worden, aangezien transvrouwen een van de kwetsbaarste groepen in onze samenleving vormen. Je hoort echter zelden iets over transmannen. Wie tot deze onderbelichtte groep behoort, heeft dus snel het gevoel buiten de boot te vallen.

Gelukkig zijn er meer mannen als Kai die dit proberen te veranderen. Zo ook transmodel Casil McArthur. Hij is pas negentien jaar, maar werd al geboekt door Calvin Klein, was te zien in een reclame voor GAP en verscheen voor de lens van Steven Meisel. Hij werkt al sinds zijn tiende als model, maar kwam er op zijn dertiende achter dat hij zich niet prettig voelde bij zijn gender. Als tiener begon Casil aan cosplay te doen, waarbij hij zich verkleedde als een mannelijke prinses. Iemand vertelde hem toen dat hij de mooiste jongen ooit was, wat voor Casil de eerste keer was dat iemand hem mooi noemde en het iets voor hem betekende. Op zijn zestiende was hij er klaar mee om als meisje door het leven te moeten gaan. Hij stopte met zijn werk als model en begon testosteron te slikken. Uiteindelijk pakte hij zijn modellenwerk weer op, maar nu als zichzelf. Of, zoals hij het zelf noemt, als “een bomb-ass mannelijk model”.

Advertentie

“Ik vind dat make-up en kleding niet aan één bepaald geslacht gebonden zouden moeten zijn. En ik geloof oprecht dat mensen die boos worden als mannen zich vrouwelijk kleden, gewoon jaloers zijn. Waarschijnlijk zouden ze zich ook zo willen kleden, maar zijn ze opgegroeid met het idee dat dat niet kan.” - Casil McArthur

Kai en Casil hebben allebei een volkomen ander idee over wat schoonheid voor hen betekent. Zo kreeg Casil tijdens zijn transitie tot man de zelfverzekerdheid om meer te experimenteren met hoe hij eruitziet. “Ik was altijd al dol op make-up en vrouwelijke kleding. Het probleem was alleen dat ik niet van deze dingen kon genieten toen ik jonger was, tenzij ik het voor een fotoshoot droeg. In mijn normale leven voelde ik me er gewoon niet comfortabel bij.” Nu draagt Casil bijna iedere dag mascara en eyeliner, om zijn ogen te accentueren. Sommige dagen draagt hij zelfs roze pruiken en roze jurken – simpelweg omdat hij zich daar mooier door voelt.

Soms zorgen zijn outfits ervoor dat mensen hem voor het verkeerde geslacht aanzien. Zo gaan mensen er vaak van uit dat hij een transvrouw is. Maar Casil probeert dat allemaal als een compliment op te vatten. “Toen alles er nog vrouwelijk uitzag – mijn heupen, mijn armen, mijn gezicht – voelde ik me erg onzeker. Maar nu weet ik wie ik ben en kan niemand nog iets zeggen dat me een slecht gevoel geeft,” zegt hij. “Ik vind dat make-up en kleding niet aan één bepaald geslacht gebonden zouden moeten zijn. En ik geloof oprecht dat mensen die boos worden als mannen zich vrouwelijk kleden, gewoon jaloers zijn. Waarschijnlijk zouden ze zich ook zo willen kleden, maar zijn ze opgegroeid met het idee dat dat niet kan.”

Advertentie

Wanneer we Kai naar zijn kijk op schoonheid vragen, geeft hij een heel ander antwoord dan Casil. Hij vertelt over de masculiene schoonheidsstandaarden waar hij mee te maken heeft – en dan vooral die voor zwarte mannen. Deze vastgeroeste idealen hebben hem lange tijd het idee gegeven dat hij er stoer en allesbehalve vrouwelijk uit moet zien. Aan het begin van zijn transitie heeft hij mannen een lange tijd bestudeerd. “Ik was bijna een soort stalker,” lacht hij. “Ik bekeek hoe ze aten, hoe ze zaten, hoe ze liepen. Ik dacht dat dit de dingen waren waardoor mensen mij uiteindelijk ook als een echte man zouden zien.” Deze druk die velen voelen om voor een bepaald geslacht door te gaan, heeft niet alleen te maken met het verlangen om er op een bepaalde manier uit te zien. Het heeft vooral met veiligheid te maken. Bijvoorbeeld wanneer je gebruikmaakt van het mannentoilet. “Er zijn zoveel kleine dingetjes waar je je druk om maakt,” legt Kai uit. “Ik vind mijn handen er vrouwelijk uitzien, dus vind ik het niet fijn om in het openbaar vervoer de leuningen vast te houden.”

Deze drang om er mannelijk uit te zien zorgt er in het geval van Kai voor dat hij zich niet prettig voelt bij schoonheidsaspecten die te erg opvallen. “Toen ik mijn haar bleekte was ik bang dat mensen me als een vrouw zouden zien,” zegt hij. “Als ik door zoiets te erg opval, doe ik het dus liever niet. Zelfs als ik het zelf wel mooi vind.” Maar deze schoonheidsidealen komen niet alleen bij cisgender mensen vandaan. “Als je transmannen op tv of in een fotoshoot ziet, hebben ze vaak een brede, gespierde bouw en een volle baard. Maar dat is niet hoe iedereen eruitziet.”

Elie photographed by Svenja Trierscheid

De kijk van Elie Gregory op genderuitingen ligt ergens tussen de visies van Kai en Casil in. Elie is een non-binaire, transseksuele componist en producer uit Berlijn. Hoewel Elie non-binair is, en zich dus niet met een bepaald geslacht identificeert, zien veel mensen Elie op het eerste gezicht als man. “Als non-binair persoon word je dagelijks aangezien voor iets dat je niet bent, dus het grootste deel van de tijd heb ik het niet eens meer door. Toch zien sommigen me ook nog steeds als vrouw. Dat vind ik vervelender dan aangezien worden voor man.”

Advertentie

Elie legt uit dat hun uiterlijk voor een groot deel draait om het neutraliseren van hun gender. Net als Kai probeert Elie weinig risico’s te nemen met hoe ze eruitzien. Elie neemt ’s ochtends een douche en scheert zich (tweeënhalf jaar geleden begon Elie ook met het slikken van testosteron, maar hun baardgroei valt nog een beetje tegen). Maar verder doet Elie weinig speciaals aan hun uiterlijk. Ze houden vast aan de simpele kleding waarin ze zich op hun gemak voelen, anders “zou iedere ochtend een groot drama zijn”. Hetzelfde geldt voor Elie’s korte haar, dat al een aantal jaar hetzelfde zit. Make-up is bovendien al helemaal geen optie.

“Ik twijfel vaak aan mezelf en aan mijn keuzes. Dan vraag ik me af of het anders zou zijn als ik niet zo bang was om ongewenste aandacht te trekken,” zegt Elie. “Ik woon in Berlijn, waar veel queers wonen. Wat dat betreft is het dus best een veilige plek. Toch heb ik af en toe het gevoel dat mensen naar me kijken omdat ik queer ben. Soms komen ze op me af en vragen me of ik een man of vrouw ben. Of ik loop langs een groep mensen en hoor ze ‘flikker’ naar me roepen in het Duits. Aan de ene kant vind ik het dus verschrikkelijk om als vrouw gezien te worden, maar aan de andere kant kan het ook heel eng zijn als mensen je aanzien voor een kleine, queer man. Als dit allemaal niet zo lastig was, zou ik zeker meer durven doen met mijn uiterlijk.”

Volgens Elie wordt de wereld pas een fijnere plek als iedereen vrij is om te kiezen hoe ze eruit willen zien, zonder druk of bedreigingen van buitenaf. Toch heeft het non-binaire leven voor nu in ieder geval een positief effect gehad op hoe Elie zelf naar genderuitingen kijkt. “Ik ben anders gaan kijken naar het verband tussen iemands genderidentiteit en hun kleding. Of hoe mensen hun genderidentiteit uitdrukken via hun uiterlijk. Ik heb gemerkt dat die twee dingen niet hetzelfde zijn.” In andere woorden: hoe mensen eruitzien, zegt niks over hun gender.

Als we vragen wat hun relatie met hun uiterlijk zou kunnen verbeteren, zeggen Kai, Casil en Elie alle drie dat er meer gevarieerde transmannelijke en non-binaire rolmodellen zouden moeten zijn. “Je krijgt vaak het idee dat transmannen masculien en heteronormatief moeten zijn,” zegt Kai. “Je ziet bijna nooit transmannen met een vrouwelijke kant.” Hij geeft aan hoe Prince, Mykki Blanco en FAKA genderqueer mannelijke rolmodellen zijn, en noemt ook zijn vader: “Mijn vader leerde me dat ik niet hoef te voldoen aan de schoonheidsidealen voor zwarte mannen. Hij heeft een tepelpiercing en draagt wijd uitlopende broeken. Hij liet me zien dat het niet erg is om een vrouwelijke kant te hebben. Dat moeten meer transmannen beseffen,” concludeert Kai. “Er is niet maar één manier waarop je een transman kan zijn, en het zou om meer moeten draaien dan ‘erbij horen.’”

more from i-D